ภูมิภาคแอฟริกากลางและตะวันตก

ภูมิภาคซาเลเซียน

ภูมิภาค แอฟริกากลางและตะวันตก มีความหลากหลายทางวัฒนธรรมและภาษาอย่างมาก แม้ว่าภาษาฝรั่งเศสจะเป็นภาษาหลักในประเทศส่วนใหญ่ของภูมิภาคนี้ พื้นที่ทางภูมิศาสตร์แห่งนี้เป็นประจักษ์พยานถึงการอุทิศตนอย่างต่อเนื่องของคณะซาเลเซียนในการรับใช้เยาวชน โดยเฉพาะผู้ที่เปราะบางที่สุด ในบริบทที่มักเต็มไปด้วยความท้าทายทางสังคมและเศรษฐกิจที่ซับซ้อน

การประจำอยู่และการจัดองค์กร
ภูมิภาคนี้แบ่งออกเป็น หกแขวง ซึ่งประสานงานกิจกรรมในพื้นที่ ได้แก่
– แอฟริกากลาง (AFC)
– แอฟริกา คองโก คองโก (ACC)
– แอฟริกา ไนจีเรีย ไนเจอร์ (ANN)
– แอฟริกาตะวันตกเหนือ (AON)
– แอฟริกาตะวันตกใต้ (AOS)
– แอฟริกาเขตร้อนศูนย์สูตร (ATE)
โครงสร้างนี้ช่วยให้การปลุกเร้าเข้าถึงทุกพื้นที่และใกล้ชิดกับความเป็นจริงในท้องถิ่น ทำให้มั่นใจได้ว่าพระพรพิเศษซาเลเซียนตอบสนองความต้องการด้านการศึกษาอบรมและการอภิบาลของแต่ละประเทศได้อย่างมีประสิทธิภาพ

ขอบเขตทางภูมิศาสตร์
งานของซาเลเซียนครอบคลุมถึง 20 ประเทศ ซึ่งเป็นพื้นที่ส่วนใหญ่ของทวีป ได้แก่ เบนิน บูร์กินาฟาโซ แคเมอรูน ชาด โกตดิวัวร์ กาบอง แกมเบีย กานา กินี (โกนากรี) อิเควทอเรียลกินี ไลบีเรีย มาลี ไนเจอร์ ไนจีเรีย สาธารณรัฐแอฟริกากลาง สาธารณรัฐคองโก (บราซซาวิล) สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก เซเนกัล เซียร์ราลีโอน และโตโก

พลังของพันธกิจ
ปัจจุบันภูมิภาคนี้มีสมาชิกซาเลเซียนประมาณหนึ่งพันคนที่อุทิศตนทำงานทุกวันในบ้านหรืองานที่ได้รับการสถาปนาตามกฎหมายพระศาสนจักรกว่าหนึ่งร้อยแห่ง พันธกิจมุ่งเน้นการฝึกอาชีพ การสอนให้อ่านออกเขียนได้ การต้อนรับเด็กเร่ร่อน และการปลุกเร้าโอราทอรีเป็นหลัก
เป้าหมายยังคงเป็นสิ่งที่ผู้ก่อตั้งได้ชี้ไว้ คือ การอบรม “คริสตชนที่ดีและพลเมืองที่ซื่อสัตย์” โดยมอบเครื่องมือที่จำเป็นแก่คนรุ่นใหม่ของแอฟริกาให้เป็นผู้กำหนดอนาคตของตนเองและการพัฒนาประเทศของตน ผ่านโรงเรียน วัด และศูนย์เยาวชน สมาชิกซาเลเซียนยังคงเป็นที่พึ่งและหลักยึดของเยาวชนนับพันและครอบครัวของพวกเขา

หากต้องการเข้าถึงเอกสารของภูมิภาคแอฟริกากลางและตะวันตก คลิก  ที่นี่ .