Лагатып
Салезіянская кангрэгацыя ў свеце
Паходжанне
Герб і лагатып выконваюць узаемадапаўняльныя функцыі. Герб выяўляе ідэнтычнасць, гісторыю і інстытуцыйную прыналежнасць: ён мае сімвалічнае і традыцыйнае значэнне і часта выкарыстоўваецца афіцыйна. Лагатып перадае тую самую ідэнтычнасць праз больш непасрэдны, гнуткі і пазнавальны візуальны знак, створаны для патрэбаў сучаснай камунікацыі.
Сёння камунікацыя патрабуе яснага і простага вобраза, які можна ўзнавіць на любым носьбіце і лёгка выкарыстоўваць: такога рашэння, што робіць ідэнтычнасць адразу пазнавальнай і зразумелай на сучаснай візуальнай мове.
Герб расказвае пра тваю ідэнтычнасць, лагатып дазваляе адразу цябе пазнаць.
Цяперашні салезіянскі лагатып выкарыстоўваецца з 2003 года і ўзнік як праект сучаснай візуальнай ідэнтычнасці. Ён спалучае элементы лагатыпаў нямецкай і бразільскай інспекторый; ідэя іх аб’яднаць вынікла з апытання пра новы лагатып, праведзенага ва ўсёй Кангрэгацыі, і з прапаноў Генеральнай рады. Лагатып пабудаваны вакол галоўнай тэмы “Don Bosco і салезіяне ў дарозе разам з моладдзю па ўсім свеце”. Мастацкую працу па аб’яднанні абодвух выканаў дызайнер Fabrizio Emigli з рымскай кампаніі Litos.
Фірмовыя колеры лагатыпа:
Для чорна-белага варыянта
Дом – RGB: 0,0,0 або Web: #9A9A9A
Фон – RGB:154,154,154 або Web: #9A9A9A
Для каляровага варыянта
Дом – RGB: 255,189,167 або Web: #FFBDA7
Фон – RGB: 245,6,38 або Web: #F50626
Сімволіка сучаснага лагатыпа
Лагатып складаецца з дзвюх накладзеных адна на адну піктаграм. На фоне — стылізаваная літара “S”, што нагадвае пра салезіянаў, намаляваная ў негатыве ўнутры круглай формы, падобнай да зямнога шара; па баках бачны два зрэзы ўзгоркаў або дзюн. Усё разам візуальна перадае салезіянскі шлях у свеце.
У цэнтры — скіраваная ўверх страла, якая абапіраецца на тры вертыкальныя ножкі з трыма суцэльнымі кругамі: гэта тры стылізаваныя постаці. Цэнтральная постаць вышэйшая і знаходзіцца на вастрыі стралы; дзве бакавыя быццам абдымаюцца з цэнтральнай. Гэтую вышэйшую постаць тлумачаць як Don Bosco, які абдымае дзяцей.
Тры постаці і страла ўтвараюць таксама просты дом: рукі становяцца двухсхільным дахам, а целы — слупамі. Гэта непасрэдна адсылае да салезіянскага Араторыя як выхаваўчага асяроддзя: Канстытуцыі SDB апісваюць першы араторый Don Bosco як “дом, што прымае, парафію, што евангелізуе, школу, што рыхтуе да жыцця, і двор, дзе сустракаюцца як сябры і жывуць у радасці”.
Харызматычныя крыніцы лагатыпа
Лагатып натхнёны артыкуламі 7, 21 і 38–40 салезіянскіх Канстытуцый. Артыкул 7 гаворыць пра салідарнасць салезіянскага паклікання са светам і гісторыяй, пра адкрытасць на культуры і пра душпастырскую дзейнасць, скіраваную на патрэбы моладзі і простага народу.
Артыкул 21 прадстаўляе Don Bosco як айца і настаўніка, у якога служэнне моладзі становіцца адзіным жыццёвым праектам. Артыкулы 38–40 нагадваюць пра Прэвентыўную сістэму, заснаваную на розуме, рэлігіі і любячай дабрыні, пра актыўную і сяброўскую прысутнасць сярод моладзі і пра Араторый у Вальдока як сталы крытэрый салезіянскай дзейнасці.
Сучасны лагатып графічна перадае салезіянскую харызму сучаснай мовай: Don Bosco, салезіяне, моладзь, дом-араторый, шлях, свет і імкненне ўвышыню.
