Logo

Kongregata Saleziane në botë

Origjina
Stema dhe logoja kryejnë funksione plotësuese. Stema shpreh identitetin, historinë dhe përkatësinë institucionale: ka një vlerë simbolike dhe tradicionale, shpesh të lidhur me një përdorim zyrtar. Logoja e përkthen po këtë identitet në një shenjë pamore më të drejtpërdrejtë, të përshtatshme dhe të dallueshme, të menduar për nevojat e komunikimit bashkëkohor.
Sot komunikimi kërkon një imazh të qartë dhe të thjeshtë, që mund të riprodhohet në çdo mjet dhe është i lehtë për t’u zbatuar: një zgjidhje që e bën identitetin menjëherë të dallueshëm dhe të kuptueshëm në gjuhën pamore të sotme.
Stema tregon identitetin tënd, logoja të bën të njohur menjëherë.

Logoja aktuale saleziane daton nga viti 2003 dhe lindi si një projekt identiteti pamor bashkëkohor. Ajo bashkon elemente të marra nga logot e inspektorive gjermane dhe braziliane; ideja për t’i bashkuar lindi nga një sondazh për logon e re i kryer në mbarë Kongregatën dhe nga kontributet e Këshillit të Përgjithshëm, dhe është ndërtuar rreth temës qendrore „Don Bosco dhe salezianët në rrugëtim me të rinjtë në botë”. Puna artistike e shkrirjes së të dyjave u krye nga projektuesi Fabrizio Emigli, i shoqërisë Litos të Romës.

Ngjyra e identitetit të logotipit është:

Për bardhë e zi
Shtëpia – RGB: 0,0,0 ose Web: #9A9A9A
Sfondi – RGB:154,154,154 ose Web: #9A9A9A

Për ngjyrë
Shtëpia – RGB: 255,189,167 ose Web: #FFBDA7
Sfondi – RGB: 245,6,38 ose Web: #F50626

Simbolika e logos moderne
Logoja përbëhet nga dy piktograme të mbivendosura. Në sfond është një „S” e stilizuar, që të kujton salezianët, e vizatuar në negativ brenda një forme rrethore të ngjashme me një glob tokësor; anash shfaqen dy prerje kodrash ose dunash. Ky tërësi e paraqet pamorisht rrugëtimin salezian në botë.

Në qendër ndodhet një shigjetë e drejtuar lart, e mbështetur nga tre kërcej vertikalë me tre rrathë të mbushur: janë tre persona të stilizuar. Figura qendrore është më e lartë, në majë të shigjetës; dy figurat anësore duket sikur e përqafojnë atë qendrore. Kjo figurë më e lartë interpretohet si Don Bosco në çastin kur përqafon fëmijët.

Tre personat dhe shigjeta formojnë edhe një shtëpi të thjeshtë: krahët bëhen çatia e pjerrët, trupat bëhen shtyllat. Kjo të çon drejtpërdrejt te Oratori salezian si mjedis edukativ: Kushtetutat SDB e përshkruajnë oratorin e parë të Don Bosco si „shtëpi që pret, famulli që ungjillëzon, shkollë që përgatit për jetën dhe oborr për t’u takuar si miq dhe për të jetuar në gëzim”.

Burimet karizmatike të logos
Logoja frymëzohet nga nenet 7, 21 dhe 38-40 të Kushtetutave saleziane. Neni 7 flet për solidaritetin e thirrjes saleziane me botën dhe me historinë, për hapjen ndaj kulturave dhe për veprimtarinë baritore të orientuar nga nevojat e të rinjve dhe të mjediseve popullore.
Neni 21 e paraqet Don Bosco si at dhe mësues, tek i cili shërbimi ndaj të rinjve bëhet projekt unitar jete. Nenet 38-40 kujtojnë Sistemin Parandalues, të bazuar mbi arsyen, fenë dhe dashamirësinë, praninë aktive dhe miqësore mes të rinjve dhe Oratorin e Valdocco-s si kriter të përhershëm të veprimtarisë saleziane.

Logoja moderne e përkthen grafikisht karizmën saleziane në gjuhën bashkëkohore: Don Bosco, salezianët, të rinjtë, shtëpinë-oratore, rrugëtimin, botën dhe vrullin drejt së lartës.