Shenjtëria saleziane

Kongregata Saleziane në botë

Shenjtëria në Familjen Saleziane: fryti i një karizme
Don Bosco nuk donte të themelonte një institucion. Ai donte të përcillte një stil jete të frymëzuar nga Zoti, një mënyrë për t’iu kushtuar edukimit të të rinjve që të ishte në mundësinë e të gjithëve: të kushtuarve dhe laikëve, burrave dhe grave, të rinjve dhe të rriturve. Një nga aspektet më domethënëse të gjallërisë së karizmës saleziane është numri i personave që, duke jetuar këtë stil, kanë arritur te shenjtëria e njohur nga Kisha. Nuk bëhet fjalë për figura të jashtëzakonshme dhe të paarritshme, por për njerëz të zakonshëm që iu përgjigjën me besnikëri thirrjes së tyre të përditshme.

Një familje shenjtorësh
Familja Saleziane numëron sot një numër të jashtëzakonshëm të lumësh dhe shenjtorësh, të shpërndarë ndër grupet e saj të ndryshme. Ka salezianë meshtarë dhe vëllezër, Bija të Marisë Ndihmëtare, anëtare të Institutit Laik të Vullnetareve të Don Bosco, të rinj laikë dhe djem të zakonshëm. Ky larmi nuk është e rastësishme: ajo tregon se karizma e Don Bosco nuk i përket një kategorie personash, por është një propozim i hapur, i aftë të lulëzojë në jetë shumë të ndryshme nga njëra-tjetra.
Ndër shenjtorët më të njohur të Familjes Saleziane janë, përveç vetë Don Bosco, i shpallur shenjt në vitin 1934, Shën Domenico Savio, një djalë pesëmbëdhjetëvjeçar që e jetoi shenjtërinë në thjeshtësinë e jetës së përditshme, dhe Shën Maria Mazzarello, bashkëthemeluese e Bijave të Marisë Ndihmëtare. Por pranë tyre ka dhjetëra të lum: martirë, misionarë të vdekur gjatë kryerjes së shërbimit të tyre, edukatorë që ia kushtuan jetën të rinjve, laikë që e dëshmuan Ungjillin në rrethanat e zakonshme të ekzistencës.

Një shenjtëri e zakonshme
Ajo që të bie në sy, duke parë këto fytyra, është zakonshmëria e rrugëve të tyre. Don Bosco nuk u propozonte djemve të tij praktika asketike të jashtëzakonshme. Ai u thoshte se mjaftonte të kryenin mirë detyrat e përditshme, të rrëfeheshin shpesh, të merrnin Eukaristinë dhe të qëndronin larg mëkatit. Domenico Savio e kishte kuptuar këtë mesazh dhe e jetonte me një thjeshtësi çarmatosëse. Shenjtëria e tij nuk ishte bërë nga gjeste të bujshme, por nga vëmendja ndaj të tjerëve, nga gëzimi, nga përputhshmëria.
Ky model vazhdon ta frymëzojë Familjen Saleziane edhe sot. Shenjtëria në të cilën ftonte Don Bosco nuk ishte e rezervuar për pak të zgjedhur, por ishte një propozim konkret për këdo që donte ta jetonte: në shkollë, në punë, në familje, në komunitetin rregulltar.

Një karizmë që lind jetë
Fakti që karizma saleziane vazhdon të prodhojë shenjtëri të njohur nga Kisha është shenjë e gjallërisë së saj. Ajo nuk është një trashëgimi e së kaluarës që duhet ruajtur, por një burim ende aktiv, i aftë të shndërrojë personat dhe, nëpërmjet tyre, mjediset ku jetojnë.

Familja Saleziane i shikon shenjtorët dhe të lumët e saj jo me largësinë admiruese me të cilën shikohet diçka e paarritshme, por me familjaritetin e atij që njeh tek ata vëllezër dhe motra që kanë përshkuar të njëjtën rrugë. Dhe në këtë familjaritet gjen, ende sot, një ftesë dhe një shpresë.

Paraqesim një listë të shenjtërisë së Familjes Saleziane, të përditësuar në fillim të vitit 2026.