Kongregata Saleziane në botë

Shoqëria Saleziane e Shën Gjon Boskos, e njohur zakonisht si Salezianët e Don Bosco, është një kongregatë rregulltare mashkullore e Kishës Katolike. U themelua më 18 dhjetor 1859 nga Shën Gjon Bosko dhe u miratua si institut rregulltar klerikal me të drejtë papnore më 1 mars 1869.

Ka si qëllim arsimimin dhe edukimin e rinisë, sidomos të asaj më të varfër dhe të braktisur, në shkolla, në institutet profesionale dhe në institucionet e ndryshme rinore. Misionin e saj edukativ e kryen edhe mes shtresave popullore, sidomos në zonat më të largëta dhe të lëna pas dore.

Veprimtaria baritore zhvillohet në bashkëpunim me Kishën vendore dhe përfshihet në kontekstet kulturore të vendeve ku veprojnë salezianët, duke vlerësuar traditat e tyre dhe duke nxitur dialogun mes Ungjillit dhe kulturave vendore.
Salezianët janë të pranishëm në shumë vende në të pesë kontinentet.
Ky sit zyrtar i Selisë Qendrore ofron informacion mbi veprimtaritë, qëllimet dhe mënyrat e funksionimit të Shoqërisë.
Selia Qendrore Saleziane ndodhet në Romë, Via Marsala, nr. 42.

Identiteti
Identiteti salezian mbështetet në shugurimin ndaj Zotit në të mirë të të rinjve. Anëtarët jetojnë në komunitet dhe ndajnë misionin edukativ dhe baritor sipas karizmës së Don Bosco, të frymëzuar nga shpirtëria e Shën Françesk Salezit, prej të cilit Kongregata merr emrin.
Salezianët kushtohen këshillave ungjillore përmes kushteve të varfërisë, dëlirësisë dhe bindjes. Jeta e lutjes, dëgjimi i Shpirtit Shenjt dhe besnikëria ndaj magjisterit të Kishës përbëjnë pikat themelore të referimit të përvojës së tyre rregulltare.
Zgjedhja parësore për të rinjtë, veçanërisht për më të varfrit dhe të braktisurit, orienton veprimtaritë edukative, baritore dhe shoqërore. Shprehja tradicionale që i përkufizon si „shenja dhe bartës të dashurisë së Zotit për të rinjtë“ përmbledh horizontin shpirtëror dhe veprues të misionit të tyre.

Komuniteti
Kongregata përbëhet nga anëtarë që vijnë nga kombe, gjuhë dhe kultura të ndryshme, të bashkuar nga një thirrje e përbashkët saleziane. Komunitetet përbëhen nga klerikë dhe laikë të shuguruar (salezianë koadjutorë) që ndajnë të njëjtin mision dhe bashkëpunojnë në mënyrë plotësuese.
Jeta në komunitet është pjesë përbërëse e shugurimit ndaj Zotit dhe përfshin vëllazërinë e përditshme, bashkëpërgjegjësinë në mision dhe angazhimin edukativ mes të rinjve.
Misioni karizmatik, jeta vëllazërore dhe praktikimi i këshillave ungjillore janë elemente të pandashme të përvojës saleziane dhe integrohen në një orientim të vetëm shërbimi ndaj Zotit në të mirë të të rinjve.