სალეზიური კონგრეგაცია მსოფლიოში

წმინდა იოანე ბოსკოს სალეზიური საზოგადოება, რომელიც ფართოდ ცნობილია როგორც Don Bosco-ს სალეზიელები, კათოლიკური ეკლესიის მამაკაცთა სამონაზვნო კონგრეგაციაა. იგი დააარსა წმინდა იოანე ბოსკომ 1859 წლის 18 დეკემბერს, ხოლო 1869 წლის 1 მარტს დამტკიცდა, როგორც პაპისეული სამართლის კლერიკალური სამონაზვნო ინსტიტუტი.

მისი მიზანია ახალგაზრდობის, განსაკუთრებით ყველაზე ღარიბი და მიტოვებული ახალგაზრდების, სწავლება და აღზრდა სკოლებში, პროფესიულ სასწავლებლებსა და სხვადასხვა ახალგაზრდულ დაწესებულებაში. თავის აღმზრდელობით მისიას იგი ხალხის უბრალო ფენებშიც ახორციელებს, განსაკუთრებით ყველაზე შორეულ და მივიწყებულ მხარეებში.

პასტორალური საქმიანობა ადგილობრივ ეკლესიასთან თანამშრომლობით მიმდინარეობს და ერწყმის იმ ქვეყნების კულტურულ გარემოს, სადაც სალეზიელები მოღვაწეობენ: პატივს სცემს მათ ტრადიციებს და ხელს უწყობს დიალოგს სახარებასა და ადგილობრივ კულტურებს შორის.
სალეზიელები ხუთივე კონტინენტის მრავალ ქვეყანაში არიან წარმოდგენილნი.
ცენტრალური სახლის ეს ოფიციალური საიტი გთავაზობთ ინფორმაციას საზოგადოების საქმიანობის, მიზნებისა და მუშაობის წესის შესახებ.
სალეზიელთა ცენტრალური სახლი მდებარეობს რომში, მისამართზე: Via Marsala, n. 42.

იდენტობა
სალეზიური იდენტობა ეფუძნება ახალგაზრდებისთვის ღმრთისადმი თავის მიძღვნას. წევრები თემებში ცხოვრობენ და იზიარებენ აღმზრდელობით და პასტორალურ მისიას Don Bosco-ს ქარიზმის შესაბამისად, რომელიც შთაგონებულია წმინდა ფრანცისკე სალელის სულიერებით — სწორედ მისგან მიიღო კონგრეგაციამ თავისი სახელი.
სალეზიელები სახარებისეულ რჩევებს აღთქმებით აღიარებენ: სიღარიბის, უბიწოებისა და მორჩილების აღთქმით. ლოცვითი ცხოვრება, სულიწმინდისადმი ყურისგდება და ეკლესიის მოძღვრებისადმი ერთგულება მათი სამონაზვნო ცხოვრების ძირითად საყრდენს წარმოადგენს.
ახალგაზრდების, განსაკუთრებით ყველაზე ღარიბი და მიტოვებულების, უპირატესი არჩევანი განსაზღვრავს მათ აღმზრდელობით, პასტორალურ და სოციალურ საქმიანობას. ტრადიციული გამოთქმა, რომელიც მათ „ახალგაზრდებისადმი ღმრთის სიყვარულის ნიშნებსა და მატარებლებს“ უწოდებს, მოკლედ გამოხატავს მათი მისიის სულიერ და პრაქტიკულ ჰორიზონტს.

თემი
კონგრეგაცია შედგება სხვადასხვა ერის, ენისა და კულტურის წევრებისგან, რომლებსაც საერთო სალეზიური მოწოდება აერთიანებს. თემებს ქმნიან კლერიკოსები და ღმრთისადმი მიძღვნილი საერონი (სალეზიელი კოადიუტორები), რომლებიც ერთსა და იმავე მისიას იზიარებენ და ერთმანეთს ავსებენ თანამშრომლობაში.
თემური ცხოვრება ღმრთისადმი მიძღვნის განუყოფელი ნაწილია და მოიცავს ყოველდღიურ ძმობას, მისიისთვის თანაპასუხისმგებლობას და ახალგაზრდებს შორის აღმზრდელობით შრომას.
ქარიზმატული მისია, ძმური ცხოვრება და სახარებისეული რჩევების დაცვა სალეზიური გამოცდილების განუყოფელი ელემენტებია და ერთიან მიზანში ერთიანდება: ღმერთს ემსახურონ ახალგაზრდების სასიკეთოდ.