როგორ ვაკეთებთ
სალეზიური კონგრეგაცია მსოფლიოში
სალეზიური ქარიზმა, სტილი და აღმზრდელობითი სისტემა
სალეზიური ქარიზმა, რომელიც წმინდა იოანე ბოსკოს სულიერი და პასტორალური გამოცდილებიდან აღმოცენდა, სულიერ და აღმზრდელობით განზომილებებს ერთიან პროექტში აერთიანებს, რომელიც ახალგაზრდების ყოვლისმომცველ ზრდაზეა ორიენტირებული, განსაკუთრებული ყურადღებით ყველაზე ღარიბთა მიმართ. ეს პროექტი გამოიხატება ცხოვრების წესში, განსაკუთრებულ სულიერებასა და პედაგოგიურ მეთოდში, რომელსაც „პრევენციული სისტემა“ ეწოდება.
1. შთაგონების წყაროები და სულიერი ორიენტირები
სალეზიური სულიერება სახარებაშია ფესვგადგმული და იესო ქრისტეში ხედავს პასტორალური მოქმედების მოდელს: მადლიერება მამის მიმართ, მცირეთა მიმართ განსაკუთრებული სიყვარული, სამოციქულო გულმოდგინება, კეთილი მწყემსის დამოკიდებულება, რომელიც სიმშვიდითა და თავგანწირვით აღზრდის, ზიარებისკენ სწრაფვა.
ქრისტოლოგიურ ორიენტირთან ერთად, ცენტრალური ადგილი ეთმობა მარიამს, რომელსაც ქრისტიანთა შემწედ თაყვანს სცემენ და აღმზრდელობით საქმეში მეგზურად მიიჩნევენ. Don Bosco მასში ხედავდა გადამწყვეტ ყოფნას კონგრეგაციისა და მარიამ ქრისტიანთა შემწის ასულთა ინსტიტუტის დაარსებაშიც. მარიამისადმი მოწიწება გამოიხატება შვილობრივ ნდობაში, ლოცვაში — განსაკუთრებით როზარიოში — და მისი რწმენისა და ღვთის ჩანაფიქრისადმი მზაობის მიბაძვაში.
წმინდა იოსებიც მოხსენიებულია, როგორც მორჩილების, შრომისმოყვარეობისა და თავმდაბლობის მოდელი, განსაკუთრებით მისი აღმზრდელობითი პასუხისმგებლობის გამო ყრმა იესოს მიმართ.
2. გამაერთიანებელი ცენტრი: პასტორალური სიყვარული
სალეზიური სულისკვეთების შემაჯამებელი ელემენტია პასტორალური სიყვარული, გაგებული როგორც კონკრეტული თავდადება ახალგაზრდების ხსნისა და ადამიანური განვითარებისთვის. იგი წარმართავს არჩევანს, ურთიერთობებსა და აღმზრდელობით სტრუქტურებს. სამოციქულო მოქმედება სულიერი ცხოვრებისგან განცალკევებული არ არის: აღმზრდელობითი შრომა განიცდება, როგორც ღვთის საქმეში თანამშრომლობა და მასთან ერთობის ადგილი, „ჭვრეტა მოქმედებაში“-ს ლოგიკით.
ეს მიდგომა გულისხმობს ეკლესიურობის ძლიერ გრძნობას: თანამშრომლობას ადგილობრივ ეკლესიასთან, ზიარებას მაგისტერიუმთან და ზრუნვას ახალგაზრდებში მომწიფებული ეკლესიური ცნობიერების ჩამოყალიბებაზე.
3. სალეზიური სტილის ნიშნები
აღმზრდელობითი სტილი რამდენიმე მუდმივი დამოკიდებულებით ხასიათდება:
– ახალგაზრდებისადმი განსაკუთრებული სიყვარული, რომლებიც მისიის პრივილეგირებულ თანამოსაუბრეებად მიიჩნევიან.
– სიყვარულით მოპყრობა, ანუ აღმზრდელობითი ურთიერთობა, დაფუძნებული პატივისცემაზე, გულითადობაზე, ინიციატივის უნარსა და ნდობის ატმოსფეროზე.
– ოჯახური სულისკვეთება, რომლის მიზანია ისეთი გარემოს შექმნა, სადაც აღმზრდელები და ახალგაზრდები თავს თანაპასუხისმგებლად და მიღებულად გრძნობენ.
– ოპტიმიზმი და სიხარული, როგორც ადამიანის შესაძლებლობებისა და ღვთის მადლისადმი ნდობის გამოხატულება.
– შრომა და თავშეკავება, გაგებული როგორც დაუღალავი შრომისმოყვარეობა, შერწყმული წონასწორობასთან, ზომიერებასა და თვითკონტროლთან.
– შემოქმედებითობა და მოქნილობა, „დროის ნიშნებისა“ და ახალგაზრდული გარემოს კონკრეტული საჭიროებების გათვალისწინებით.
ყოველდღიურობა სულიერი ზრდის ჩვეულებრივ ადგილად მიიჩნევა: სიწმინდე შემოთავაზებულია, როგორც საკუთარი ცხოვრებისეული მდგომარეობის მოვალეობებისადმი სიხარულით სავსე ერთგულება.
4. პრევენციული სისტემა
Don Bosco-ს მიერ შემუშავებულ აღმზრდელობით მეთოდს პრევენციული სისტემა ეწოდება. იგი სამ პრინციპს ეფუძნება: გონიერება, რელიგია და სიყვარულით მოპყრობა.
– გონიერება გულისხმობს დიალოგის, დარწმუნებისა და პირადი პასუხისმგებლობის დაფასებას.
– რელიგია ნიშნავს ტრანსცენდენტური განზომილებისადმი გახსნილობასა და სახარებაზე აშკარა მითითებას.
– სიყვარულით მოპყრობა გამოხატავს ახლობელ, თანამონაწილე აღმზრდელობით ყოფნას, რომელსაც შეუძლია სიყვარულის მოპოვება.
სისტემა მხოლოდ პედაგოგიური ტექნიკით არ შემოიფარგლება, არამედ ქმნის ინტეგრირებულ სულიერ და აღმზრდელობით გამოცდილებას, რომელშიც ევანგელიზაცია და აღზრდა ერთმანეთს ავსებენ. სალეზიური ახალგაზრდული სულიერება გვთავაზობს სინთეზს რწმენასა და ცხოვრებას, ქრისტესთან მეგობრობას, ეკლესიურ ჩართულობასა და საზოგადოებაში პასუხისმგებლიან სამსახურს შორის.
მთლიანობაში, სალეზიური ქარიზმა წარმოგვიდგება როგორც მუდმივი ფორმაციული პროექტი, რომელიც აერთიანებს სულიერ განზომილებას, სამოციქულო თავდადებასა და ახალგაზრდების ყოვლისმომცველ ზრდაზე კონკრეტულ ზრუნვას.
