Nasıl yapıyoruz

Dünyada Salesiyen Cemaati

Salesiyen karizması, tarzı ve eğitim sistemi
Aziz Yuhanna Bosco’nun manevi ve pastoral deneyiminden doğan Salesiyen karizması, manevi ve eğitsel boyutu, özellikle en yoksullara dikkat ederek gençlerin bütünsel gelişimine yönelik tek bir proje içinde birleştirir. Bu proje bir yaşam tarzında, özgün bir maneviyatta ve “Önleyici Sistem” olarak adlandırılan bir pedagojik yöntemde ifade bulur.

1. İlham kaynakları ve manevi dayanaklar
Salesiyen maneviyatı İncil’de kök salar ve pastoral eylemin modelini İsa Mesih’te tanır: Baba’ya şükran, küçüklere duyulan özel sevgi, havarisel gayret, yumuşaklık ve kendini adamayla eğiten İyi Çoban’ın tutumu, birliğin aranması.
Mesih merkezli bu dayanağın yanında, Hristiyanların Yardımcısı olarak saygı gösterilen ve eğitim çalışmasında rehber kabul edilen Meryem’e merkezi bir yer verilir. Don Bosco, Cemaatin ve Hristiyanların Yardımcısı Meryem’in Kızları Enstitüsü’nün kuruluşunda da onun belirleyici varlığını tanımıştır. Meryem’e bağlılık evlat güveninde, duada – özellikle Tespih duasında – ve onun imanını ve Tanrı’nın tasarısına açıklığını örnek almakta ifade bulur.
Aziz Yusuf da özellikle ergenlik çağındaki İsa’ya karşı eğitsel sorumluluğu nedeniyle itaat, çalışkanlık ve alçakgönüllülük modeli olarak gösterilir.

2. Birleştirici merkez: pastoral sevgi
Salesiyen ruhunun özünü, gençlerin kurtuluşuna ve insani gelişimine somut olarak adanmak anlamına gelen pastoral sevgi oluşturur. Bu sevgi seçimlere, ilişkilere ve eğitim yapılarına yön verir. Havarisel eylem manevi hayattan ayrı değildir: eğitim çalışması, “eylem içinde tefekkür” anlayışıyla, Tanrı’nın işine katılım ve O’nunla birlik yeri olarak yaşanır.
Bu yaklaşım güçlü bir Kilise bilinci gerektirir: yerel Kilise ile iş birliği, Kilise Öğretim Makamı ile birlik ve gençlerin olgun bir Kilise bilinciyle yetiştirilmesine özen.

3. Salesiyen tarzının özellikleri
Eğitim tarzı, sürekli tekrarlanan bazı tutumlarla belirginleşir:
– Gençlere öncelikli sevgi; gençler misyonun ayrıcalıklı muhatapları olarak görülür.
– Sevecenlik, yani saygı, içtenlik, inisiyatif ve güven ortamı üzerine kurulu eğitsel ilişki.
– Aile ruhu; eğitimcilerin ve gençlerin kendilerini ortak sorumlu ve kabul görmüş hissettikleri ortamlar yaratmayı amaçlar.
– İyimserlik ve sevinç; kişinin kaynaklarına ve Tanrı’nın lütfuna duyulan güvenin ifadesi olarak.
– Çalışma ve ölçülülük; denge, sadelik ve özdenetimle birleşen yorulmak bilmez bir çalışkanlık olarak anlaşılır.
– Yaratıcılık ve esneklik; “zamanın işaretlerine” ve gençlik ortamlarının somut ihtiyaçlarına dikkat ederek.
Gündelik hayat, manevi gelişimin olağan yeri olarak görülür: kutsallık, kişinin kendi yaşam durumunun görevlerine sevinçle sadakat olarak önerilir.

4. Önleyici Sistem
Don Bosco’nun geliştirdiği eğitim yöntemi Önleyici Sistem adını taşır. Üç ilkeye dayanır: akıl, din ve sevecenlik.
– Akıl diyaloğa, ikna etmeye ve kişisel sorumluluğa değer vermeyi ifade eder.
– Din aşkın boyuta açıklığı ve İncil’e açık dayanağı belirtir.
– Sevecenlik yakın, katılımcı ve kendini sevdirebilen bir eğitsel varlığı ifade eder.
Sistem yalnızca bir pedagojik teknikle sınırlı değildir; müjdeleme ile eğitimin birbirini karşılıklı olarak desteklediği bütünleşik bir manevi ve eğitsel deneyim oluşturur. Nitekim Salesiyen gençlik maneviyatı iman ile yaşam, Mesih’le dostluk, Kilise içinde bağlılık ve toplumda sorumlu hizmet arasında bir sentez önerir.

Bütün olarak Salesiyen karizması, manevi boyutu, havarisel bağlılığı ve gençlerin bütünsel gelişimine somut ilgiyi birleştiren sürekli bir formasyon projesi olarak kendini gösterir.