ლოგო
სალეზიური კონგრეგაცია მსოფლიოში
წარმოშობა
გერბი და ლოგო ერთმანეთის შემავსებელ ფუნქციებს ასრულებენ. გერბი გამოხატავს იდენტობას, ისტორიასა და ინსტიტუციურ კუთვნილებას: მას სიმბოლური და ტრადიციული ღირებულება აქვს და ხშირად ოფიციალურ გამოყენებასთანაა დაკავშირებული. ლოგო იმავე იდენტობას უფრო უშუალო, მოქნილ და ადვილად ცნობად ვიზუალურ ნიშნად გარდაქმნის, რომელიც თანამედროვე კომუნიკაციის მოთხოვნებისთვისაა შექმნილი.
დღეს კომუნიკაცია მოითხოვს მკაფიო და მარტივ გამოსახულებას, რომელიც ნებისმიერ მატარებელზე შეიძლება აღიბეჭდოს და ადვილად გამოიყენოს: ისეთ გადაწყვეტას, რომელიც იდენტობას თანამედროვე ვიზუალურ ენაზე მყისიერად ცნობადსა და გასაგებს ხდის.
გერბი შენს იდენტობას მოგვითხრობს, ლოგო კი მაშინვე გაცნობს.
ამჟამინდელი სალეზიური ლოგო 2003 წლიდან არსებობს და თანამედროვე ვიზუალური იდენტობის პროექტად შეიქმნა. ის აერთიანებს გერმანიისა და ბრაზილიის პროვინციების ლოგოებიდან აღებულ ელემენტებს; მათი გაერთიანების იდეა წარმოიშვა ახალი ლოგოს შესახებ მთელ კონგრეგაციაში ჩატარებული გამოკითხვიდან და გენერალური საბჭოს წინადადებებიდან, ხოლო თავად ლოგო აგებულია ცენტრალური თემის გარშემო: „Don Bosco და სალეზიელები ახალგაზრდებთან ერთად გზაზე მსოფლიოში“. ორი ლოგოს შერწყმის მხატვრული სამუშაო შეასრულა დიზაინერმა Fabrizio Emigli-მ, რომაული კომპანია Litos-იდან.
ლოგოტიპის საიდენტიფიკაციო ფერია:
შავ-თეთრი ვერსიისთვის
სახლი – RGB: 0,0,0 ან Web: #9A9A9A
ფონი – RGB:154,154,154 ან Web: #9A9A9A
ფერადი ვერსიისთვის
სახლი – RGB: 255,189,167 ან Web: #FFBDA7
ფონი – RGB: 245,6,38 ან Web: #F50626
თანამედროვე ლოგოს სიმბოლიკა
ლოგო ორი ერთმანეთზე დადებული პიქტოგრამისგან შედგება. ფონზე არის სტილიზებული „S“, რომელიც სალეზიელებს მოგვაგონებს და ნეგატივშია გამოსახული დედამიწის სფეროს მსგავს წრიულ ფორმაში; გვერდებზე ჩანს ბორცვების ან დიუნების ორი ჭრილი. ეს ერთობლიობა მსოფლიოში სალეზიურ გზას გამოსახავს.
ცენტრში არის ზემოთ მიმართული ისარი, რომელსაც სამი ვერტიკალური ღერო სამი სავსე წრით ეყრდნობა: ეს სამი სტილიზებული ადამიანია. ცენტრალური ფიგურა უფრო მაღალია და ისრის წვერზეა; ორი გვერდითი ფიგურა თითქოს ცენტრალურს ეხვევა. ამ უფრო მაღალ ფიგურას განმარტავენ როგორც Don Bosco-ს, რომელიც ბავშვებს ეხვევა.
სამი ადამიანი და ისარი ასევე ქმნიან უბრალო სახლს: ხელები დახრილ სახურავად იქცევა, სხეულები – სვეტებად. ეს პირდაპირ მიუთითებს სალეზიურ ორატორიუმზე, როგორც აღმზრდელობით გარემოზე: SDB-ის კონსტიტუციები Don Bosco-ს პირველ ორატორიუმს აღწერს როგორც „სახლს, რომელიც იღებს, სამრევლოს, რომელიც ახარებს, სკოლას, რომელიც ცხოვრებისთვის ამზადებს, და ეზოს, სადაც მეგობრებად ხვდებიან ერთმანეთს და სიხარულით ცხოვრობენ“.
ლოგოს ქარიზმული წყაროები
ლოგო შთაგონებულია სალეზიური კონსტიტუციების მე-7, 21-ე და 38–40-ე მუხლებით. მე-7 მუხლი საუბრობს სალეზიური მოწოდების სოლიდარობაზე მსოფლიოსა და ისტორიასთან, კულტურებისადმი გახსნილობაზე და პასტორალურ მოღვაწეობაზე, რომელსაც ახალგაზრდებისა და უბრალო ხალხის გარემოს საჭიროებები წარმართავს.
21-ე მუხლი Don Bosco-ს წარმოგვიდგენს როგორც მამასა და მასწავლებელს, რომლის ცხოვრებაშიც ახალგაზრდების სამსახური ერთიან ცხოვრებისეულ პროექტად იქცევა. 38–40-ე მუხლები მოგვაგონებს პრევენციულ სისტემას, დაფუძნებულს გონიერებაზე, რელიგიასა და სიყვარულიან სიკეთეზე, ახალგაზრდებს შორის აქტიურ და მეგობრულ ყოფნას და ვალდოკოს ორატორიუმს, როგორც სალეზიური მოღვაწეობის მუდმივ კრიტერიუმს.
თანამედროვე ლოგო სალეზიურ ქარიზმას გრაფიკულად თარგმნის თანამედროვე ენაზე: Don Bosco, სალეზიელები, ახალგაზრდები, სახლი-ორატორიუმი, გზა, მსოფლიო და ზემოთკენ სწრაფვა.
