Салезіянская святасць

Салезіянская кангрэгацыя ў свеце

Святасць у Салезіянскай сям’і: плён харызмы
Don Bosco не імкнуўся заснаваць установу. Ён хацеў перадаць натхнёны Богам стыль жыцця, спосаб прысвячаць сябе выхаванню моладзі, даступны для ўсіх: кансэкраваных і свецкіх, мужчын і жанчын, маладых і дарослых. Адно з найбольш красамоўных сведчанняў жыццяздольнасці салезіянскай харызмы — колькасць людзей, якія, жывучы гэтым стылем, дасягнулі святасці, прызнанай Касцёлам. Гэта не выключныя і недасяжныя постаці, а звычайныя людзі, якія верна адказалі на сваё штодзённае пакліканне.

Сям’я святых
Сёння Салезіянская сям’я налічвае незвычайна шмат благаслаўлёных і святых з розных яе груп. Сярод іх — салезіяне-святары і браты, Дочкі Марыі Дапаможніцы, члены Секулярнага інстытута Валанцёрак Don Bosco, маладыя свецкія і звычайныя юнакі. Гэтая разнастайнасць не выпадковая: яна сведчыць, што харызма Don Bosco не належыць пэўнай катэгорыі людзей, а з’яўляецца адкрытай прапановай, здольнай расквітаць у вельмі розных жыццях.
Сярод найбольш вядомых святых Салезіянскай сям’і, акрамя самога Don Bosco, кананізаванага ў 1934 годзе, — святы Дамінік Савіо, пятнаццацігадовы юнак, які жыў святасцю ў прастаце штодзённага жыцця, і святая Марыя Мадзарэла, сузаснавальніца Дачок Марыі Дапаможніцы. Але побач з імі — дзясяткі благаслаўлёных: мучанікі, місіянеры, што загінулі, выконваючы сваё служэнне, выхавальнікі, якія аддалі жыццё моладзі, свецкія, якія сведчылі пра Евангелле ў звычайных абставінах жыцця.

Звычайная святасць
Гледзячы на гэтыя твары, уражвае звычайнасць іх шляхоў. Don Bosco не прапаноўваў сваім юнакам незвычайных аскетычных практык. Ён казаў ім, што дастаткова добра выконваць свае штодзённыя абавязкі, часта спавядацца, прымаць Эўхарыстыю і трымацца далей ад граху. Дамінік Савіо зразумеў гэтае пасланне і жыў ім з бяззбройнай прастатой. Яго святасць складалася не з гучных учынкаў, а з увагі да іншых, радасці і паслядоўнасці.
Гэты ўзор і сёння натхняе Салезіянскую сям’ю. Святасць, да якой заклікаў Don Bosco, не была прызначана для нямногіх выбраных, а была канкрэтнай прапановай для кожнага, хто хацеў ёю жыць: у школе, на працы, у сям’і, у законнай супольнасці.

Харызма, што нараджае жыццё
Тое, што салезіянская харызма і далей прыносіць прызнаную Касцёлам святасць, — знак яе жыццяздольнасці. Гэта не спадчына мінулага, якую трэба толькі захоўваць, а крыніца, што дзейнічае і сёння і здольная перамяняць людзей, а праз іх — асяроддзе, у якім яны жывуць.

Салезіянская сям’я глядзіць на сваіх святых і благаслаўлёных не з захопленай дыстанцыяй, з якой глядзяць на нешта недасяжнае, а з блізкасцю тых, хто бачыць у іх братоў і сясцёр, што прайшлі той самы шлях. І ў гэтай блізкасці яна і сёння знаходзіць запрашэнне і надзею.

Прапануем спіс святых, благаслаўлёных і кандыдатаў на алтары Салезіянскай сям’і, абноўлены на пачатак 2026 года.