Пераемнікі Don Bosco

Салезіянская кангрэгацыя ў свеце

Пасля смерці святога Яна Боска 31 студзеня 1888 года маладое Таварыства святога Францішка Сальскага апынулася перад вырашальным выклікам: захаваць харызму Заснавальніка і адначасова кіраваць яе развіццём у моцна змененых гістарычных умовах. З таго часу яго пераемнікі на чале Кангрэгацыі – Галоўныя настаяцелі – выконваюць служэнне ажыўлення і кіравання ў рэчышчы духоўнага бацькоўства Don Bosco.

Паводле салезіянскіх Канстытуцый, Галоўны настаяцель — пераемнік Don Bosco, айцец і цэнтр адзінства Кангрэгацыі і Салезіянскай сям’і. Яго місія не вычэрпваецца юрыдычным вымярэннем кіравання, але мае харызматычнае значэнне: ён пакліканы захоўваць салезіянскую ідэнтычнасць, спрыяць яе адзінству і накіроўваць яе апостальскую дзейнасць у творчай вернасці духу пачаткаў.

На працягу дзесяцігоддзяў пераемнікі Don Bosco суправаджалі місійнае пашырэнне Кангрэгацыі на пяці кантынентах, падтрымліваючы інкультурацыю харызмы і прыстасаванне выхаваўчых устаноў да новых сацыяльных і царкоўных патрэбаў. Яны вялі салезіянаў праз складаныя гістарычныя перыяды – ад палітычных пераменаў у Еўропе на мяжы XIX і XX стагоддзяў, праз сусветныя войны, аж да глыбокіх культурных змен сучаснага свету, – трывала захоўваючы “Da mihi animas, cetera tolle” як натхняльны прынцып.

Іх служэнне асабліва выяўляецца праз Генеральную капітулу — найвышэйшы момант супольнага распазнавання Кангрэгацыі. Менавіта там Галоўны настаяцель атрымлівае ад Капітулы мандат накіроўваць салезіянскае жыццё і місію на шасцігоддзе, спрыяючы еднасці паміж інспекторыямі і сумеснай адказнасці ўсіх сабратаў.

Акрамя ўнутранага кіравання, пераемнікі Don Bosco адыгрывалі значную ролю ў дыялогу з усяленскім Касцёлам і грамадзянскай супольнасцю. У еднасці з Пераемнікам Пятра яны тлумачылі і пераносілі на жыццё Кангрэгацыі галоўныя кірункі царкоўнага Настаўніцкага ўраду, асабліва ў сферы выхавання, моладзевага душпастырства і місій.
Сталай рысай іх служэння было імкненне ўмацоўваць адзінства і жыццяздольнасць Салезіянскай сям’і, якая, акрамя Салезіянаў Don Bosco, уключае шмат законных і свецкіх груп. У гэтым сэнсе Галоўны настаяцель — бачны знак харызматычнай пераемнасці, пакліканы спрыяць еднасці паміж рознымі пакліканнямі, што ўсе выраслі з духоўнага досведу Заснавальніка.

Гісторыя пераемнікаў Don Bosco — гэта не толькі храналагічная паслядоўнасць, але шлях дынамічнай вернасці. У кожную эпоху яны распазнавалі пільныя выхаваўчыя патрэбы моладзі, асабліва найбяднейшай, і давалі арыенціры, якія фармавалі ідэнтычнасць і дзейнасць Кангрэгацыі.

Так у пераемнасці кіраўніцтва і ў разнастайнасці гістарычных умоў выяўляецца жыццяздольнасць салезіянскай харызмы: дару Духа, які праз служэнне Галоўных настаяцеляў і далей захоўваецца, паглыбляецца і прапануецца новым пакаленням.

Прапануем спіс пераемнікаў Don Bosco з асноўнымі звесткамі пра іх.

* – 24.10.1884 папа Леў XIII загадаў Don Bosco прызначыць свайго пераемніка; праз год пасля выбару кс. Rua і пасля пацвярджэння Папы (24.09.1885) Don Bosco абвясціў свой выбар перад Вышэйшай капітулай; Вышэйшая капітула паведаміла Michele Rua пра яго пераемства на чале Кангрэгацыі..