Ang mga kahalili ni Don Bosco

Ang Kongregasyong Salesyano sa mundo

Sa pagpanaw ni San Juan Bosco, noong Enero 31, 1888, hinarap ng batang Samahan ni San Francisco de Sales ang isang mapagpasyang hamon: ingatan ang karisma ng Tagapagtatag at, kasabay nito, gabayan ang pag-unlad nito sa mga kontekstong historikal na lubhang nagbago. Mula noon, ang kanyang mga kahalili sa pamumuno ng Kongregasyon – ang mga Rektor Mayor – ay naglingkod sa animasyon at pamamahala sa landas ng espirituwal na pagkaama ni Don Bosco.

Ayon sa Konstitusyon ng mga Salesyano, ang Rektor Mayor ang kahalili ni Don Bosco, ama at sentro ng pagkakaisa ng Kongregasyon at ng Pamilyang Salesyano. Ang kanyang misyon ay hindi natatapos sa pambatas na dimensiyon ng pamamahala, kundi may kahulugang karismatiko: tinatawag siyang ingatan ang pagkakakilanlang Salesyano, isulong ang pagkakaisa nito at gabayan ang gawaing apostoliko nito sa malikhaing katapatan sa diwa ng pinagmulan.

Sa paglipas ng mga dekada, sinamahan ng mga kahalili ni Don Bosco ang paglaganap na misyonero ng Kongregasyon sa limang kontinente, na sinusuportahan ang inkulturasyon ng karisma at ang pag-aangkop ng mga gawaing pang-edukasyon sa mga bagong pangangailangang panlipunan at eklesyal. Ginabayan nila ang mga Salesyano sa masasalimuot na yugto ng kasaysayan – mula sa mga pagbabagong pampulitika sa Europa sa pagitan ng ika-19 at ika-20 siglo, sa mga digmaang pandaigdig, hanggang sa malalalim na pagbabagong pangkultura ng makabagong mundo – habang matatag na pinanghahawakan ang “Da mihi animas, cetera tolle” bilang prinsipyong nagbibigay-inspirasyon.

Natatanging naipapahayag ang kanilang paglilingkod sa pamamagitan ng Pangkalahatang Kapitulo, ang pinakamataas na sandali ng sama-samang pagkilatis ng Kongregasyon. Sa kontekstong ito, tinatanggap ng Rektor Mayor mula sa Kapitulo ang mandatong gabayan ang buhay at misyong Salesyano sa loob ng anim na taon, na itinataguyod ang pakikipag-isa sa pagitan ng mga Probinsya at isinusulong ang sama-samang pananagutan ng lahat ng kapatid.

Bukod sa panloob na dimensiyon ng pamamahala, gumanap ang mga kahalili ni Don Bosco ng mahalagang tungkulin sa pakikipag-diyalogo sa Simbahang unibersal at sa lipunang sibil. Sa pakikipag-isa sa Kahalili ni Pedro, binigyang-kahulugan at isinalin nila para sa Kongregasyon ang mga pangunahing linya ng magisteryo ng Simbahan, lalo na sa larangan ng edukasyon, pastoral ng kabataan at misyon.
Isang palagiang katangian ng kanilang ministeryo ang pagsisikap na patatagin ang pagkakaisa at sigla ng Pamilyang Salesyano, na binubuo, bukod sa mga Salesyano ni Don Bosco, ng maraming grupong relihiyoso at layko. Sa ganitong diwa, ang Rektor Mayor ay nakikitang tanda ng pagpapatuloy ng karisma, na tinatawag na isulong ang pakikipag-isa sa pagitan ng iba’t ibang bokasyon, na pawang nakaugat sa espirituwal na karanasan ng Tagapagtatag.

Ang kasaysayan ng mga kahalili ni Don Bosco ay hindi lamang isang sunud-sunod na pagkakasunod-sunod sa panahon, kundi isang landas ng dinamikong katapatan. Sa bawat panahon, binigyang-kahulugan nila ang mga apurahang pangangailangang pang-edukasyon ng kabataan, lalo na ng mga pinakamahihirap, at nag-alok ng mga gabay na humubog sa pagkakakilanlan at gawain ng Kongregasyon.

Kaya, sa pagpapatuloy ng pamumuno at sa pagkakaiba-iba ng mga kontekstong historikal, nahahayag ang sigla ng karismang Salesyano: isang kaloob ng Espiritu na, sa pamamagitan ng paglilingkod ng mga Rektor Mayor, ay patuloy na iniingatan, pinalalalim at iniaalok sa mga bagong henerasyon.

Narito ang listahan ng mga kahalili ni Don Bosco kasama ang kanilang mga datos.

* – Noong 24.10.1884, iniutos ni Papa Leon XIII kay Don Bosco na humirang ng kanyang kahalili; isang taon matapos piliin si Fr. Rua at matapos ang pagpapatibay ng Papa (24.09.1885), ipinahayag ni Don Bosco sa publiko ang kanyang pagpili sa harap ng Kataas-taasang Kapitulo; ipinaalam ng Kataas-taasang Kapitulo kay Michele Rua ang paghalili sa pamumuno ng Kongregasyon..