Patron at mga kapwa-patron
Ang Kongregasyong Salesyano sa mundo
Maria Auxiliadora, pangunahing Patrona ng Kongregasyong Salesyano
Kinikilala ng Kongregasyong Salesyano si Maria Auxiliadora bilang pangunahing Patrona nito. Para kay Don Bosco, ang debosyon sa Birhen sa ilalim ng titulong ito ay hindi isang karagdagang bahagi lamang ng kanyang espiritwalidad, kundi isang saligang dimensiyon ng kanyang karisma. Siya mismo ang nagsabi: «Siya ang gumawa ng lahat». Sa pahayag na ito nakatuon ang malalim na kamalayan na ang gawaing Salesyano ay isinilang at lumalago sa ilalim ng makainang patnubay ni Maria.
Ang titulong “Auxilium Christianorum” (Saklolo ng mga Kristiyano) ay nakaugat sa tradisyon ng Simbahan, lalo na sa konteksto ng mga pagsubok na dinanas ng sambayanang Kristiyano. Tinanggap ito ni Don Bosco sa isang panahong minarkahan ng mga tensiyong pampulitika at pangkultura, sa paniniwalang patuloy na inaalalayan ni Maria ang Simbahan sa paglalakbay nito sa kasaysayan. Gayunman, ang kanyang debosyon ay hindi ipinapahayag sa mga anyong mapakipagtalo o mapagtanggol, kundi sa isang masipag na pagtitiwalang tulad ng sa anak.
Ang pagtatayo sa Turin ng Basilika na nakatalaga kay Maria Auxiliadora, sa puso ng distrito ng Valdocco, ay inspirasyon Niya. Ang gusali ay hindi lamang isang monumento ng arkitektura, kundi ang nakikitang tanda ng pananampalataya: si Maria ay naroroon sa buhay ng Simbahan at sa gawaing pang-edukasyon. Sa paligid ng Basilika ay umusbong ang isang sentro ng espirituwal na liwanag na patuloy na umaakit ng mga peregrino mula sa buong mundo.
Para kay Don Bosco, si Maria ay Ina at Guro. Ina, sapagkat sinasamahan niya nang may lambing ang paglalakbay ng mga kabataan, lalo na ng mga pinakadukha at napabayaan; Guro, sapagkat itinuturo niya ang pananampalataya, ang pagkamasunurin sa Espiritu at ang pagkabukas sa plano ng Diyos. Sa pedagohiyang Salesyano, hindi nasa gilid lamang ang dimensiyong Marian: ang magturo ay nangangahulugan din ng paggabay tungo sa isang ugnayang tulad ng sa anak sa Birhen.
Ang debosyon kay Maria Auxiliadora ay mahigpit na nakaugnay sa Eukaristiya. Iminungkahi ni Don Bosco sa mga kabataan ang isang espirituwal na paglalakbay na nakasalig sa mga sakramento, sa madalas na pangungumpisal at sa palagiang pakikinabang. Sa ganitong pananaw, si Maria ang umaakay kay Kristo at humuhubog ng mga pusong bukas sa biyaya. Ang Samahan ni Maria Auxiliadora (ADMA), na kanyang itinatag, ay isinilang upang alalayan ang espiritwalidad na ito at itaguyod ang panalangin para sa Simbahan at para sa Papa.
Sa karismang Salesyano, si Maria Auxiliadora ay hindi lamang layon ng debosyon, kundi isang presensiyang kumikilos sa misyon. Kinikilala ng mga Salesyano, ng mga Anak ni Maria Auxiliadora at ng mga pangkat ng Pamilyang Salesyano na Siya ang gabay at sandigan ng kanilang gawaing apostoliko. Ang pagdiriwang tuwing Mayo 24, dakilang kapistahan ni Maria Auxiliadora, ay taun-taong sandali ng panibagong pakikibahagi at pagtatagubilin ng sarili sa kanya.
Sa karanasan ni Don Bosco, si Maria ay huwaran din ng pagkabukas-palad at kasipagan. Ang kanyang “fiat” ay nagiging huwaran ng pagtugon sa bokasyon. Sa kanya pinagninilayan ang isang konkretong pananampalataya, nagkatawang-tao sa kasaysayan, na kayang harapin ang mga kahirapan nang hindi nawawalan ng tiwala sa Diyos. Lalong makahulugan ang dimensiyong ito para sa isang Kongregasyong tinawag na kumilos sa mga kalagayang kadalasan ay minarkahan ng kahinaan at kahirapan.
Ang espiritwalidad na Marian ng mga Salesyano ay malalim na eklesyal. Si Maria Auxiliadora ay tinatawag bilang sandigan ng Bayan ng Diyos at tanda ng pag-asa para sa sangkatauhan. Ang edukasyon ng mga kabataan, sa pananaw ni Don Bosco, ay hindi maihihiwalay sa malawak at misyonerong pananaw na ito: ang paghubog ng mabubuting Kristiyano at tapat na mamamayan ay nangangahulugan ng pagsasama sa kanila sa isang kasaysayan ng kaligtasan na sinasamahan ng makainang presensiya ni Maria.
Ngayon, sa limang kontinente, ang debosyon kay Maria Auxiliadora ay patuloy na isang natatanging katangian ng pagkakakilanlang Salesyano. Pinalulusog nito ang panalangin, inaalalayan ang misyon at pinatitibay ang komunyon sa pagitan ng mga kasapi ng Pamilyang Salesyano. Sa ilalim ng kanyang pagtangkilik, pinaninibago ng Kongregasyon ang katiyakan na ang gawaing pang-edukasyon ay, una sa lahat, gawain ng Diyos, na pinakikipagtulungan ni Maria nang may pagmamahal ng isang ina.
San Jose, kapwa-Patron ng Kongregasyong Salesyano
Kasama ni Maria Auxiliadora, pinararangalan ng Kongregasyong Salesyano si San Jose bilang kapwa-patron. Ang kanyang tahimik at masipag na pigura ay may makabuluhang lugar sa espiritwalidad ni Don Bosco, na nagmungkahi sa kanya bilang huwaran ng pagtitiwala, kasipagan at pagsunod sa kalooban ng Diyos.
Si San Jose ang taong matuwid, tagapag-ingat ng Manunubos at esposo ng Birheng Maria. Sa Ebanghelyo ay wala siyang binibigkas na salita, ngunit nangungusap ang kanyang buhay: nakikinig siya, nagninilay at kumikilos. Ang dimensiyong ito ng mabungang katahimikan at konkretong pananagutan ay malalim na umaalingawngaw sa karismang Salesyano, na tinatawag na pag-isahin ang pagninilay at ang gawaing pang-edukasyon.
Para sa isang Kongregasyong nakatalaga sa edukasyon ng mga kabataan at sa pagsasanay sa hanapbuhay, may natatanging halaga ang pigura ni Jose na manggagawa. Siya ang karpintero ng Nazaret, na nagpakilala kay Hesus sa gawaing pantao. Si Don Bosco, na may malasakit sa pag-unlad ng mga kabataan sa pamamagitan ng mga paaralang bokasyonal at ng pag-aaprentis, ay kumilala kay San Jose bilang likas na patron ng mga gawaing pang-artisano at pang-edukasyon.
Si San Jose ay huwaran din ng pagiging ama. Ang pagiging amang tagapagturo, na napakahalaga sa tradisyong Salesyano, ay nakatatagpo sa kanya ng isang sangguniang mula sa Ebanghelyo. Hindi isang mapaniil na pagiging ama, kundi isang mahinahon at maaasahang presensiya, na kayang mag-ingat at gumabay. Ang Rektor Mayor, bilang kahalili ni Don Bosco, ay tinatawag na isabuhay ang dimensiyong ito ng espirituwal na pagiging ama sa pagpapatuloy ng halimbawa ni Jose.
Ang pagtitiwala sa Diyos na Tagapagkaloob, isang natatanging katangian ng buhay ni Don Bosco, ay nasasalamin sa pigura ni San Jose. Sa harap ng mga di-inaasahan at masalimuot na kalagayan, ipinagkakatiwala niya ang sarili sa salita ng Diyos at agad na ginagawa ang hinihingi sa kanya. Sa ganitong kahulugan, si Jose ay larawan ng pagkamasunurin sa Espiritu at ng katapatan sa gitna ng mga pagsubok.
Sa kasalukuyang panahon, na minarkahan ng mga pagbabago sa buhay pampamilya at panlipunan, ang pagmumungkahi kay San Jose bilang kapwa-patron ay nag-aanyaya sa Pamilyang Salesyano na muling tuklasin ang halaga ng pananagutan, ng pag-iingat at ng marangal na paggawa. Sinasamahan ng kanyang pamamagitan ang mga pamayanang pang-edukasyon sa kanilang araw-araw na pagsisikap para sa mga kabataan, lalo na para sa mga pinakamahina.
San Francisco de Sales, kapwa-Patron at espirituwal na inspirasyon
Ang Samahang itinatag ni Don Bosco ay nagtataglay ng pangalan ni San Francisco de Sales, na pinili bilang patron at espirituwal na huwaran. Obispo ng Geneva sa panahon ng Repormasyon, natangi si Francisco de Sales dahil sa kanyang kaamuan, sa kanyang pastoral na pag-ibig at sa kanyang kakayahang makipagdiyalogo.
Nakita ni Don Bosco sa kanya ang santo ng kabaitan at ng Kristiyanong humanismo. Sa isang panahong minarkahan ng mga tensiyon at alitang panrelihiyon, nagawang pag-isahin ni Francisco de Sales ang katatagan sa doktrina at ang kabutihan ng pakikitungo. Malalim na nakaimpluwensiya ang istilong pastoral na ito sa pedagohiyang Salesyano, na nakasalig sa mapagmahal na kabaitan at sa panghihikayat sa halip na sa pamimilit.
Ang “Panimula sa Buhay na Banal” ay nag-alok kay Don Bosco ng isang huwaran ng espiritwalidad na abot-kamay ng lahat, hindi nakalaan lamang sa mga monasteryo kundi isinasabuhay sa mga karaniwang kalagayan ng buhay. Nasasalamin ang pananaw na ito sa panukalang Salesyano ng kabanalan ng kabataan: isang kabanalang posible, masaya, at nagkakatawang-tao sa mga pang-araw-araw na tungkulin.
Isinasakatawan din ni San Francisco de Sales ang dimensiyong misyonero at pangkultura ng karisma. Isang tao ng salita at ng pagsusulat, ginamit niya ang mga paraan ng komunikasyon ng kanyang panahon upang ipalaganap ang Ebanghelyo. Si Don Bosco, na may malasakit sa paglalathala at sa popular na pamamahayag, ay nakakilala sa sarili sa sigla apostolikong ito.
Bilang kapwa-patron, patuloy na ipinaaalala ni Francisco de Sales sa Kongregasyon na ang edukasyon ay gawain ng pastoral na pag-ibig. Ang kabaitan, ang pagtitiyaga at ang paggalang sa panahon ng biyaya ay mahahalagang elemento ng gawaing Salesyano. Sa kanyang halimbawa, natatagpuan ng mga Salesyano ang palagiang paanyaya na pag-isahin ang kasigasigang apostoliko at ang kaamuang ebanghelikal, ang katapatan sa katotohanan at ang malasakit sa tao.
