Mpiaro sy mpiara-miaro
Ny Kongregasiona Saleziana eran-tany
Maria Mpanampy ny Kristianina, Mpiaro voalohany ny Kongregasiona Saleziana
Manaiky an’i Maria Mpanampy ny Kristianina ho Mpiaro voalohany azy ny Kongregasiona Saleziana. Ho an’i Don Bosco, ny fanajana ny Virjiny amin’io anarana io dia tsy singa fanampiny amin’ny fiainany ara-panahy, fa lafiny fototra tsy azo esorina amin’ny karismany. Izy mihitsy no nanambara hoe: «Izy no nanao ny zava-drehetra». Ao anatin’io teny io no voafintina ny fahatsiarovan-tena lalina fa teraka sy mitombo eo ambanin’ny fitarihan’i Maria toy ny reny ny asa saleziana.
Ny anarana hoe “Auxilium Christianorum” dia miorim-paka ao amin’ny fomban-drazan’ny Fiangonana, indrindra tao anatin’ireo fitsapana nolalovan’ny vahoaka kristianina. Noraisin’i Don Bosco izany tamin’ny vanim-potoana nisy fifanenjanana ara-politika sy ara-kolontsaina, satria nino izy fa manohy manohana ny Fiangonana amin’ny diany eo amin’ny tantara i Maria. Na izany aza, ny fanajany an’i Maria dia tsy naseho tamin’ny fomba fifamaliana na fiarovan-tena, fa tamin’ny fitokisana toy ny zanaka sy feno asa.
Izy no nanentana ny fanorenana tao Torino ny Bazilika natokana ho an’i Maria Mpanampy ny Kristianina, eo afovoan’ny faritr’i Valdocco. Tsy tsangambato ara-javakanto fotsiny io trano io, fa famantarana hita maso ny finoana: eo amin’ny fiainan’ny Fiangonana sy ao amin’ny asa fanabeazana i Maria. Nanodidina ny Bazilika no nivoatra ny foibe iray mamiratra ara-panahy, izay mbola manintona mpivahiny masina avy amin’ny tany rehetra.
Ho an’i Don Bosco, Reny sy Mpampianatra i Maria. Reny, satria miaraka amim-pitiavana malefaka amin’ny dian’ny tanora izy, indrindra ireo mahantra sy nafoy indrindra; Mpampianatra, satria manabe ho amin’ny finoana, ho amin’ny fanarahana ny Fanahy Masina ary ho amin’ny fahavononana hanaiky ny tetikasan’Andriamanitra. Ao amin’ny fanabeazana saleziana, tsy zavatra kely ny lafiny marianina: ny manabe dia midika koa hoe mampiditra ny tanora amin’ny fifandraisana toy ny zanaka amin’ny Virjiny.
Mifamatotra akaiky amin’ny Eokaristia ny fanajana an’i Maria Mpanampy ny Kristianina. Nanolotra ho an’ny tanora i Don Bosco lalana ara-panahy miorina amin’ny sakramenta, amin’ny fibebahana matetika ary amin’ny fandraisana kominio tsy tapaka. Ao anatin’izany fomba fijery izany, i Maria no mitarika ho any amin’i Kristy sy mamolavola fo vonona handray ny fahasoavana. Ny Fikambanan’i Maria Mpanampy ny Kristianina (ADMA), naoriny, dia natsangana mba hanohanana izany fiainana ara-panahy izany sy hampiroboroboana ny vavaka ho an’ny Fiangonana sy ho an’ny Papa.
Ao amin’ny karisma saleziana, Maria Mpanampy ny Kristianina dia tsy hoe hajaina fotsiny, fa fanatrehana miasa ao amin’ny iraka. Ny Salezianina, ny Zanakavavin’i Maria Mpanampy ny Kristianina ary ireo vondrona ao amin’ny Fianakaviana Saleziana dia mahita Azy ho mpitarika sy mpanohana ny asa apostolikany. Ny fankalazana ny 24 Mey, fety lehibe an’i Maria Mpanampy ny Kristianina, isan-taona dia fotoana hanavaozana ny maha-mpikambana sy hanolorana ny tena ho Azy.
Ao amin’ny traikefan’i Don Bosco, Maria koa dia modelin’ny fahavononana sy ny fahazotoana miasa. Ny “fiat”-ny dia lasa modely ho an’ny famaliana ny fiantsoana. Ao Aminy no hita ny finoana mivaingana, tonga nofo ao amin’ny tantara, afaka miatrika ny fahasahiranana nefa tsy very ny fitokisana an’Andriamanitra. Manan-danja manokana io lafiny io ho an’ny Kongregasiona iray antsoina hiasa matetika ao anatin’ny toe-javatra feno fahalemena sy fahantrana.
Ny fiainana ara-panahy marianina saleziana dia mifamatotra lalina amin’ny Fiangonana. Ny Maria Mpanampy ny Kristianina dia antsoina ho mpanohana ny Vahoakan’Andriamanitra sy famantarana fanantenana ho an’ny olombelona. Ny fanabeazana ny tanora, araka ny fomba fijerin’i Don Bosco, dia tsy azo sarahina amin’io fahitana midadasika sy misionera io: ny famolavolana kristianina tsara sy olom-pirenena marina dia midika hoe mampiditra azy ireo ao amin’ny tantaran’ny famonjena arahin’ny fanatrehan’i Maria toy ny reny.
Ankehitriny, any amin’ireo kontinanta dimy, ny fanajana an’i Maria Mpanampy ny Kristianina dia mbola mampiavaka ny maha-saleziana. Izy no mamelona ny vavaka, manohana ny iraka, manamafy ny firaisana eo amin’ireo mpikambana ao amin’ny Fianakaviana Saleziana. Eo ambanin’ny fiarovany, ny Kongregasiona dia manavao ny fahatokisana fa ny asa fanabeazana dia asan’Andriamanitra aloha indrindra, izay iarahan’i Maria miasa amin’ny fitiavany maha-reny.
Masindahy Josefa, Mpiara-miaro ny Kongregasiona Saleziana
Ankoatra an’i Maria Mpanampy ny Kristianina, ny Kongregasiona Saleziana dia manaja an’i Masindahy Josefa ho mpiara-miaro. Ny endriny, mangina sy mazoto miasa, dia manana toerana lehibe ao amin’ny fiainana ara-panahin’i Don Bosco, izay nanolotra azy ho modelin’ny fitokisana, ny fahazotoana miasa ary ny fankatoavana ny sitrapon’Andriamanitra.
Masindahy Josefa no lehilahy marina, mpiambina ny Mpanavotra sy vadin’ny Virjiny Maria. Ao amin’ny Evanjely dia tsy misy teny nolazainy, nefa miteny mafy ny fiainany: mihaino, manavaka, mihetsika. Io lafiny fahanginana mamokatra sy andraikitra mivaingana io dia manako lalina ao amin’ny karisma saleziana, izay antsoina hampiray ny fandinihana an’Andriamanitra sy ny asa fanabeazana.
Ho an’ny Kongregasiona iray manokan-tena amin’ny fanabeazana ny tanora sy ny fampiofanana ara-asa, manan-danja manokana ny endrik’i Josefa mpiasa. Izy no mpandrafitra tao Nazareta, izay nampianatra an’i Jesoa ny asan’olombelona. Nahita an’i Masindahy Josefa ho mpiaro voajanahary ny asa tanana sy ny asa fanofanana i Don Bosco, izay nitandrina ny fampandrosoana ny ankizilahy tamin’ny alalan’ny sekoly fampiofanana ara-asa sy ny fianarana asa.
Masindahy Josefa koa dia modelin’ny maha-ray. Ny maha-ray ara-panabeazana, izay tena fototra ao amin’ny fomban-drazana saleziana, dia mahita ao aminy ohatra avy amin’ny Evanjely. Tsy maha-ray manjakazaka, fa fanatrehana malina sy azo itokisana, mahay miaro sy mitari-dalana. Ny Rektora Lehibe, amin’ny maha-mpandimby an’i Don Bosco azy, dia antsoina hanatanteraka izany maha-ray ara-panahy izany, manohy ny ohatra navelan’i Josefa.
Ny fitokisana ny Fitahian’Andriamanitra (Provideansa), izay nampiavaka ny fiainan’i Don Bosco, dia hita taratra ao amin’ny endrik’i Masindahy Josefa. Manoloana ny toe-javatra tsy nampoizina sy sarotra, dia miankina amin’ny tenin’Andriamanitra izy ary manatanteraka haingana izay angatahina aminy. Amin’izany heviny izany, Josefa dia sarin’ny fanarahana ny Fanahy Masina sy ny fahatokiana ao anatin’ny fitsapana.
Ao anatin’ny tontolo ankehitriny, misy fiovana eo amin’ny fianakaviana sy ny fiarahamonina, ny fanolorana an’i Masindahy Josefa ho mpiara-miaro dia manentana ny Fianakaviana Saleziana hahita indray ny lanjan’ny fahatsapana andraikitra, ny fiarovana ary ny asa mendrika. Ny fifonany dia miaraka amin’ireo fiaraha-monina mpanabe amin’ny ezaka ataony isan’andro ho an’ny tanora, indrindra ireo marefo indrindra.
Masindahy Fransoa avy any Sales, Mpiara-miaro sy loharanon’aingam-panahy
Mitondra ny anaran’i Masindahy Fransoa avy any Sales ny Fikambanana naorin’i Don Bosco, izay nofidiana ho mpiaro sy modely ara-panahy. Evekan’i Genève tamin’ny andron’ny Fanavaozana (Réforme), Fransoa avy any Sales dia niavaka tamin’ny fahalemem-panahiny, ny fitiavany pastoraly ary ny fahaizany mifanakalo hevitra.
Nahita azy ho olomasin’ny hamoram-po sy ny maha-olona kristianina i Don Bosco. Tamin’ny vanim-potoana nisy fifanenjanana sy ady ara-pivavahana, nahay nampiray ny fahamafisana amin’ny fampianarana sy ny hatsaram-panahy amin’ny fifandraisana i Fransoa avy any Sales. Io fomba pastoraly io dia nisy fiantraikany lalina tamin’ny fanabeazana saleziana, izay miorina amin’ny fitiavana malefaka sy ny fandresen-dahatra fa tsy amin’ny fanerena.
Ny boky “Fampidirana amin’ny fiainana feno fitiavam-bavaka” (Introduction à la vie dévote) dia nanome an’i Don Bosco modelin’ny fiainana ara-panahy azon’ny rehetra tratrarina, tsy natokana ho an’ny monasitera fotsiny fa iainana ao anatin’ny toe-piainana andavanandro. Hita taratra ao amin’ny fahamasinana atolotry ny Salezianina ho an’ny tanora izany fomba fijery izany: fahamasinana azo tanterahina, feno fifaliana, tonga nofo ao amin’ny adidy isan’andro.
Masindahy Fransoa avy any Sales koa no maneho ny lafiny misionera sy ara-kolontsain’ny karisma. Lehilahy nahay nandahatra sy nanoratra izy, ka nampiasa ireo fitaovam-pifandraisana tamin’ny androny mba hampielezana ny Evanjely. Nahita ny tenany tao anatin’io herim-po apostolika io i Don Bosco, izay nitandrina ny famoahana boky sy ny gazety ho an’ny vahoaka.
Amin’ny maha-mpiara-miaro azy, Fransoa avy any Sales dia manohy mampahatsiahy ny Kongregasiona fa asan’ny fitiavana pastoraly ny fanabeazana. Ny hamoram-po, ny faharetana, ny fanajana ny fotoanan’ny fahasoavana no singa fototra amin’ny asa saleziana. Ao amin’ny ohatra nomeny, ny Salezianina dia mahita fanasana tsy tapaka hampiray ny zotom-po apostolika sy ny fahalemem-panahy araka ny Evanjely, ny fahatokiana amin’ny fahamarinana sy ny fitandremana ny olona.
