Nahoana no ataon’ireo Salezianina izay ataony

Ny Kongregasiona Saleziana eran-tany

Nahoana? Inona no antony manosika?
Ny fanontaniana hoe “nahoana no ataon’ireo Salezianina izay ataony?” dia mikasika ny votoatin’ny fiantsoana saleziana. Tsy ireo asa, ireo trano na ireo hetsika – oratorio, sekoly, ivotoerana fiofanana ara-pahaizana manokana, oniversite, paroasy, asa sosialy sns. – no resahiny aloha, fa ilay fakany anatiny izay miteraka azy ireo. Ny antony anaovan’ireo Salezianina izay ataony dia ara-teolojia alohan’ny maha-ara-pandaminana azy: avy amin’ny traikefa amin’Andriamanitra sy amin’ny fiantsoana avy amin’ny Fiangonana izany.

1. Satria mino ny fitiavan’Andriamanitra mialoha izy ireo
Eo amin’ny fiandohana dia misy ny fahatokisana fa tia ny olona tsirairay Andriamanitra, indrindra ireo tanora. Amin’io finoana io no iorenan’ny fiantsoana saleziana: ny ankizy tsirairay dia mitondra tetikasa tsara, matetika miafina, indraindray voafandrika, nefa tena misy. Ny fanabeazana noho izany dia lasa fiaraha-miasa amin’ny asan’ny fahasoavana.
Ny teny filamatr’i Don Bosco – “Da mihi animas, cetera tolle” – dia maneho io hafanam-po amin’ny fanabeazana io. Tsy hetsika sosialy fotsiny izany, fa fanoloran-tena ho amin’ny famonjena feno ny olona. Miasa eo amin’ny sehatry ny fanabeazana ireo Salezianina satria hitany fa ny fanabeazana no toerana tsara indrindra hitomboana sy hampandrosoana ny olona manontolo.

2. Satria tsapany fa nirahina ho any amin’ny tanora izy ireo, indrindra ireo mahantra indrindra
Ny “nahoana” saleziana dia mifamatotra akaiky amin’ny safidy manokana araka ny Evanjely. Tsy ankapobeny ny iraka: natokana ho an’ny tanora izy, ary omena lanja manokana ireo miaina fahantrana ara-pitaovana, ara-kolontsaina na ara-panahy. Tsy avy amin’ny paikady ara-tsosiolojia io safidy io, fa avy amin’ny fijerena ny zava-misy amin’ny mason’ny Evanjely.
Ny tanora mahantra dia tsy olana tokony hokarakaraina, fa toerana ara-teolojia: ao amin’izy ireo no ahitana manokana ny antson’i Kristy. Noho izany, ireo Salezianina dia misafidy ny hipetraka any amin’ireo sisin’ny fiainana, hizara ny fiainana andavanandron’ny ankizy, hanolotra toerana fanabeazana ahatsapan’izy ireo fa raisina sy omena lanja.

3. Satria mino ny fanabeazana ho lalana mankany amin’ny fiovana izy ireo
Tsy tsy miandany ny safidy fanabeazana. Mitaky fahitana mazava ny maha-olona izany: ny olona dia afaka mitombo, mandray andraikitra, misokatra amin’izay mihoatra azy. Ny Rafitra Fisorohana noforonin’i Don Bosco – miorina amin’ny saina, ny fivavahana ary ny fitiavana feno hafanana – no mampihatra io fahitana io.
Ataon’ireo Salezianina izay ataony satria mino izy ireo fa ny fisorohana dia mahomby kokoa noho ny famaizana, ny fanatrehana dia manan-kery kokoa noho ny fanaraha-maso, ary ny fifandraisana ara-panabeazana no toerana anorenana ny ho avy. Ny fampiasam-bola amin’ny sekoly, amin’ny fiofanana ara-pahaizana manokana, amin’ny fiarahana ara-panahy dia midika hoe fandraisana anjara amin’ny fananganana fiaraha-monina marina kokoa sy mifanampy kokoa.

4. Satria fantany fa mpandova karisma iray izy ireo
Ataon’ireo Salezianina izay ataony satria fantany fa nankinina tamin’izy ireo ny karisma iray nateraky ny Fanahy Masina tao amin’ny Fiangonana tamin’ny alalan’i Masindahy Joany Bosco. Tsy fahatsiarovana tsy mihetsika amin’ny lasa ny karisma, fa hery velona mitaky ny hampiharana azy ankehitriny amin’ireo toe-javatra ara-tantara sy ara-kolontsaina samihafa.
Ny fahatokiana amin’i Don Bosco dia midika hoe mandika amin’ny fomba mamorona ireo fahantran’ny tanora vaovao, mampiasa fiteny mifanaraka, mipetraka ao amin’ireo tontolo fanabeazana vaovao, anisan’izany ny tontolo nomerika. Tsy ny famerimberenana ireo endrika no maha-mahatoky, fa ny fifanarahana amin’ilay fahitana voalohany: ny fitiavana ireo tanora sy ny fitarihana azy hihaona amin’i Kristy.

5. Satria maniry ny “hanofana kristianina tsara sy olom-pirenena marina” izy ireo
Io fomba fiteny io dia mamintina fahitana feno ny olona. Ny fanabeazana saleziana dia tsy manasaraka ny lafiny ara-pivavahana amin’ny lafiny ara-pirenena. Ny fanofanana “kristianina tsara” dia midika hoe miaraka amin’ny olona ho amin’ny finoana fantany tsara sy iainany; ny fanofanana “olom-pirenena marina” dia midika hoe manabe ho amin’ny andraikitra ara-tsosialy, ny fanajana ny lalàna, ny asa ary ny fifanampiana.
Ny “nahoana” ny asa saleziana noho izany dia ara-kolontsaina sy ara-tsosialy koa. Resy lahatra ireo Salezianina fa ny fiovan’ny fiaraha-monina dia mandalo amin’ny fanofanana ny feon’ny fieritreretana. Noho izany no anokanan’izy ireo hery ho an’ny sekoly, ny oniversite, ny fiofanana ara-pahaizana manokana ary ny pastoraly ho an’ny tanora.

6. Satria tsapany fa azo atao ny fifaliana
Toetra mampiavaka ny karisma saleziana ny fifaliana. Tsy fifaliana ivelany fotsiny, fa ny hafaliana avy amin’ny Evanjely. Ataon’ireo Salezianina izay ataony satria hitany fa azo tratrarina ny fahamasinana ary maniry ny hanolotra izany ho an’ny tanora ho lalana azo tanterahina sy manintona izy ireo.
Ny tontolo fanabeazana saleziana – izay matetika lazaina ho “trano mandray, paroasy mitory ny Evanjely, sekoly manomana ho amin’ny fiainana, kianja ifanenana” – dia maneho io finoana io: ny finoana dia tsy mampahantra ny maha-olona, fa mameno azy.

 

Raha fintinina, ny “nahoana” ireo Salezianina dia valin’ny antso iray. Ataon’izy ireo izay ataony satria tsapany fa nirahin’Andriamanitra ho any amin’ny tanora izy ireo; satria mino ny herin’ny fanabeazana manova; satria miaina fanokanana izay mahatonga azy ho famantarana ny fitiavan’i Kristy; satria fantany fa anisan’ny tantara ara-karisma mbola mitohy izy ireo.
Ny asa tsirairay, ny hetsika tsirairay, ny tetikasa tsirairay dia mahita eto ny antony farany manosika azy. Tsy ny “manao soa” fotsiny no resahina, fa ny maha-famantarana sy mpitondra ny fitiavan’Andriamanitra, ao afovoan’ny tontolon’ny tanora.