Don Bosco mpanorina
Ny Kongregasiona Saleziana eran-tany
Mpanorina ny Fikambanan’i Masindahy Fransoa avy any Sales
Tamin’ny 1859 i Don Bosco no nanorina tamin’ny fomba ofisialy ny Fikambanan’i Masindahy Fransoa avy any Sales, izay tamin’ny voalohany dia vondrona tanora kely nizara ny irany. Ny tanjon’izy ireo dia “ny voninahitr’Andriamanitra sy ny famonjena ny fanahy”, ary nanokana manokana ny tenany ho an’ny tanora.
Nivoatra haingana ny Kongregasiona, nanokatra sekoly, kolejy, oratoara ary asa misionera. Don Bosco mihitsy no nandefa ireo misionera voalohany tany Amerika Latina tamin’ny 1875, ka naneho zotom-po misionera mirehitra. Efa tao anatin’ny fahitany ny lafiny iraisan’izao tontolo izao amin’ny karisma: tsy nahafantatra sisintany ara-jeografika ny famonjena ny tanora.
Ny zanany, ireo Salezianina, no nanohy ny iraka nankinin’ny Fitahian’Andriamanitra taminy ho an’ny ankizy sy ny tanora.
Ny Zanakavavin’i Maria Mpanampy ny Kristianina (FMA)
Tsapan’i Don Bosco haingana fa tsy azo ferana ho an’ny zazalahy fotsiny ny asany. Niaraka tamin’ny fiaraha-miasan’i Masina Maria Domenica Mazzarello, dia naoriny tamin’ny 1872 ny Institiotan’ny Zanakavavin’i Maria Mpanampy ny Kristianina (FMA), natokana ho amin’ny fanabeazana kristianina ny zazavavy.
Mizara ny fanahy sy ny iraka saleziana mitovy ny FMA, iainana amin’ny fomba maha-vehivavy. Manana toerana fototra ao amin’ny fiainana ara-panahin’ny Institiota ny fanajana an’i Maria Mpanampy ny Kristianina. Resy lahatra lalina i Don Bosco fa nisy fidiran’i Maria toy ny reny tao amin’ny tantaran’ny famonjena sy tao amin’ny asany. Natokany ho Azy ny bazilikan’i Valdocco, famantarana hita maso ny fankasitrahany sy ny finoany.
Ny Fikambanan’i Maria Mpanampy ny Kristianina (ADMA)
Naseho koa tamin’ny fanorenana, tamin’ny 1869, ny Fikambanan’i Maria Mpanampy ny Kristianina (ADMA) ny lafiny marianin’ny karisma saleziana. Natsangana izy io mba hampiroboroboana ny fanajana ny Eokaristia sy Maria Mpanampy ny Kristianina, ao anatin’ny firaisana amin’ny Papa sy ny Fiangonana.
Ho an’i Don Bosco, tsy singa fanampiny ny fitiavam-bavaka, fa hery ara-panabeazana sy ara-panahy. Ny ADMA dia maneho ny endrika mandinika sy entin’ny vahoakan’ny karisma saleziana: tambajotra mpino manohana ara-panahy ny asa fanabeazana amin’ny alalan’ny vavaka sy ny fijoroana ho vavolombelona kristianina.
Ny Salezianina Mpiara-miasa
Tamin’ny 1876 i Don Bosco no nanorina ny Firaisan’ny Mpiara-miasa Saleziana, antsoina ankehitriny hoe Fikambanan’ny Salezianina Mpiara-miasa. Naniry izy ny hampandray anjara ny laika ao amin’ny iraka saleziana, ka nanolotra azy ireo fomba fandraisana anjara maharitra sy voalamina, nefa mitoetra ao amin’ny toe-piainany avy.
Mizara ny fanahin’i Don Bosco ny Mpiara-miasa ary miasa eo amin’ny fiarahamonina ho toy ny masirasira araka ny Evanjely, indrindra eo amin’ny sehatry ny fanabeazana sy ny fianakaviana. Io hevitra io dia nialoha tamin’ny fomba ara-paminaniana ny fanomezan-danja ny laika izay nivoatra tanteraka tamin’ny taonjato faha-20. Tsapan’i Don Bosco fa mitaky fiombonan’andraikitra midadasika ao amin’ny Fiangonana ny iraka ho an’ny tanora.
Ny dia ara-panahy
Ny fiainana ara-panahin’i Don Bosco dia miavaka amin’ny fahatsapana mafy ny fanatrehan’Andriamanitra sy ny fanolorana ny tena amim-pitokisana amin’ny Fitahian’Andriamanitra. Ny fiainany dia nasongadin’ny fiainana ara-tsakramenta mafana, ny fanajana an’i Maria ary ny fitiavana ny Eokaristia.
Ny teny filamatrany, “Da mihi animas, cetera tolle”, dia maneho ny fotopototry ny fiainany anatiny: faniriana mirehitra ny famonjena ny fanahy sy fialana amin’ny harena eto an-tany. Ho azy, ny fahamasinana dia tsy natokana ho an’ny vitsy, fa tolotra mivaingana ho an’ny rehetra, indrindra ho an’ny tanora. Malaza ny teniny milaza fa ny fahamasinana dia ny “mifaly be” sy ny manatanteraka tsara ny adidy isan’andro.
Ny fifaliana saleziana dia tsy fahakelezan-tsaina, fa vokatry ny fiainana ao anatin’ny fahasoavana sy ny fahatsapana fa tian’Andriamanitra. Io fomba fijery io dia manenika ny Fianakaviana Saleziana manontolo ary mbola manentana ireo asa fanabeazany.
Lova velona
Nodimandry tao Torino i Don Bosco tamin’ny 31 Janoary 1888. Nambara ho olomasina izy tamin’ny 1934. Na izany aza, tsy nifarana tamin’ny fahafatesany ny asany. Ankehitriny, ny Fianakaviana Saleziana, izay miankina aminy, dia misy any amin’ny firenena maro eran-tany ary manohy manompo ny tanora amin’ny alalan’ny sekoly, oratoara, paroasy, foibe fampiofanana ara-asa, oniversite ary asa sosialy.
Mbola mifanaraka amin’ny ankehitriny ny karismany satria miorim-paka ao amin’ny Evanjely ary mahay mamaky ny famantarana ny fotoana. Ao amin’ny tanora tsirairay, indrindra ireo marefo indrindra, ny Salezianina sy ny Fianakaviana Saleziana dia mahita tany masina, toerana efa iasan’Andriamanitra.
Masindahy Joany Bosco dia mbola mpampianatra sy ray: mpanabe feno zotom-po, pretra mafana fo, mpanorina sahy. Ny fiainany dia manambara fa azo tanterahina ny fahamasinana rehefa miray ny fitiavana an’Andriamanitra sy ny fanoloran-tena mivaingana ho an’ny rahalahy sy anabavy. Amin’ny ohatra nomeny, ny Salezianin’i Don Bosco dia manavao isan’andro ny irany: ho famantarana sy mpitondra ny fitiavan’Andriamanitra ho an’ny tanora, indrindra ireo mahantra indrindra.
