நிறுவனர் Don Bosco

உலகில் சலேசிய சபை

புனித பிரான்சிஸ் சலேசியாரின் சபையை நிறுவியவர்
1859-இல் Don Bosco புனித பிரான்சிஸ் சலேசியாரின் சபையை அதிகாரப்பூர்வமாகத் தொடங்கினார்; தொடக்கத்தில் அது அவரது மறைப்பணியைப் பகிர்ந்துகொண்ட சிறிய இளைஞர் குழுவைக் கொண்டிருந்தது. இளைஞர்களுக்குத் தனி அர்ப்பணிப்புடன் “கடவுளின் மாட்சியும் ஆன்மாக்களின் மீட்பும்” என்பதே அவர்களின் நோக்கமாக இருந்தது.
பள்ளிகள், கல்லூரிகள், ஓரட்டோரிகள், மறைப்பணித்தளங்கள் ஆகியவற்றைத் திறந்து சபை விரைவாக வளர்ந்தது. 1875-இல் Don Bosco தாமே முதல் மறைப்பணியாளர்களை இலத்தீன் அமெரிக்காவுக்கு அனுப்பி, பற்றியெரியும் மறைப்பணி ஆர்வத்தை வெளிப்படுத்தினார். தனிவரத்தின் உலகளாவிய பரிமாணம் ஏற்கெனவே அவரது பார்வையில் இருந்தது: இளைஞர்களின் மீட்புக்குப் புவியியல் எல்லைகள் இல்லை.
அவரது பிள்ளைகளான சலேசியர்கள், இறைபராமரிப்பால் அவரிடம் ஒப்படைக்கப்பட்ட சிறுவர்களுக்கான மறைப்பணியைத் தொடர்ந்தனர்.

சகாய அன்னையின் புதல்வியர் (FMA)
தமது பணி சிறுவர்களோடு மட்டும் நின்றுவிட முடியாது என்பதை Don Bosco விரைவில் உணர்ந்தார். புனித Maria Domenica Mazzarello-வின் ஒத்துழைப்புடன், சிறுமிகளின் கிறிஸ்தவக் கல்விக்காக 1872-இல் சகாய அன்னையின் புதல்வியர் சபையை (FMA) நிறுவினார்.
சகாய அன்னையின் புதல்வியர் அதே உணர்வையும் அதே சலேசிய மறைப்பணியையும் பெண்மைக்குரிய முறையில் பகிர்ந்துகொள்கிறார்கள். சகாய அன்னை பக்தி அந்தச் சபையின் ஆன்மிகத்தில் மைய இடம் பெறுகிறது. மீட்பின் வரலாற்றிலும் தமது பணியிலும் மரியாவின் தாய்க்குரிய தலையீடு இருக்கிறது என்று Don Bosco ஆழ்ந்த உறுதி கொண்டிருந்தார். தமது நன்றியுணர்வுக்கும் நம்பிக்கைக்குமான கண்கூடான அடையாளமாக, வால்டோக்கோ பெருங்கோவிலை அவருக்கு அர்ப்பணித்தார்.

சகாய அன்னை சங்கம் (ADMA)
சலேசியத் தனிவரத்தின் மரியன்னைப் பரிமாணம், 1869-இல் சகாய அன்னை சங்கம் (ADMA) நிறுவப்பட்டதிலும் வெளிப்பட்டது. திருத்தந்தையுடனும் திருஅவையுடனும் ஒன்றிப்பில், நற்கருணை பக்தியையும் சகாய அன்னை பக்தியையும் வளர்க்கும் நோக்கத்துடன் அது தோன்றியது.
Don Bosco-வைப் பொறுத்தவரை, பக்தி ஒரு துணைக் கூறு அல்ல, மாறாகக் கல்வி மற்றும் ஆன்மிக ஆற்றல். சலேசியத் தனிவரத்தின் தியான மற்றும் மக்கள் சார்ந்த முகத்தை ADMA பிரதிபலிக்கிறது: இறைவேண்டல் மற்றும் கிறிஸ்தவச் சான்று வாழ்வு வழியாகக் கல்விப் பணியை ஆன்மிக முறையில் தாங்கும் விசுவாசிகளின் வலைப்பின்னல் அது.

சலேசிய உடனுழைப்பாளர்கள்
1876-இல் Don Bosco சலேசிய உடனுழைப்பாளர் ஒன்றியத்தை நிறுவினார்; இன்று அது சலேசிய உடனுழைப்பாளர் சங்கம் என்று அழைக்கப்படுகிறது. பொதுநிலையினர் தங்கள் வாழ்க்கை நிலையிலேயே இருந்துகொண்டு, நிலையானதும் ஒழுங்குபடுத்தப்பட்டதுமான பங்கேற்பு வடிவத்தின் வழியாகச் சலேசிய மறைப்பணியில் ஈடுபட வேண்டும் என்று அவர் விரும்பினார்.
உடனுழைப்பாளர்கள் Don Bosco-வின் உணர்வைப் பகிர்ந்துகொண்டு, சிறப்பாகக் கல்வி மற்றும் குடும்பத் தளங்களில், சமூகத்தில் நற்செய்திப் புளிக்காரமாகச் செயல்படுகிறார்கள். இருபதாம் நூற்றாண்டில் முழுமையாக வளர்ச்சி பெறவிருந்த பொதுநிலையினரின் பங்கு பற்றிய மதிப்பீட்டை இந்த உள்ளுணர்வு இறைவாக்கு முறையில் முன்கூட்டியே உணர்த்தியது. இளைஞர்களுக்கான மறைப்பணி பரந்த திருஅவை இணைப்பொறுப்பைக் கோருகிறது என்பதை Don Bosco உணர்ந்தார்.

ஆன்மிகப் பயணம்
Don Bosco-வின் ஆன்மிகம் கடவுளின் பிரசன்னம் பற்றிய வலுவான உணர்வாலும் இறைபராமரிப்பிடம் நம்பிக்கையுடன் தன்னை ஒப்படைத்தலாலும் தனித்து விளங்குகிறது. அவரது வாழ்வு தீவிரமான அருளடையாள வாழ்வாலும், மரியன்னை பக்தியாலும், நற்கருணை மீதான அன்பாலும் குறிக்கப்பட்டது.
அவரது விருதுவாக்கான “Da mihi animas, cetera tolle” (எனக்கு ஆன்மாக்களைத் தாரும்; மற்றவை அனைத்தையும் எடுத்துக்கொள்ளும்) அவரது உள்வாழ்வின் மையத்தை வெளிப்படுத்துகிறது: ஆன்மாக்களின் மீட்புக்கான பற்றியெரியும் ஆவலும் உலகப் பொருள்களிலிருந்து பற்றின்மையும். அவரைப் பொறுத்தவரை, புனிதம் ஒரு சிலருக்கு மட்டும் ஒதுக்கப்பட்டது அல்ல; அனைவருக்கும், சிறப்பாக இளைஞர்களுக்கும் முன்வைக்கப்பட்ட உறுதியான பரிந்துரை. புனிதம் என்பது “எப்போதும் மிக மகிழ்ச்சியாக இருப்பதிலும்” தம் அன்றாடக் கடமைகளை நன்கு நிறைவேற்றுவதிலும் அடங்கியுள்ளது என்ற அவரது கூற்று புகழ்பெற்றது.
சலேசிய மகிழ்ச்சி மேலோட்டமானது அல்ல; அருள் நிலையில் வாழ்வதன் கனியும், கடவுளால் அன்பு செய்யப்படுகிறோம் என்ற உணர்வின் கனியும் ஆகும். இந்தப் பார்வை முழுச் சலேசியக் குடும்பத்திலும் ஊடுருவி, அதன் கல்விப் பணிகளுக்குத் தொடர்ந்து தூண்டுதல் அளிக்கிறது.

உயிருள்ள மரபுரிமை
Don Bosco 1888 ஜனவரி 31 அன்று தூரின் நகரில் இறந்தார். 1934-இல் புனிதர் பட்டம் பெற்றார். ஆயினும் அவரது பணி அவரது மரணத்தோடு முடிந்துவிடவில்லை. இன்று அவரைச் சார்ந்திருக்கும் சலேசியக் குடும்பம் உலகின் ஏராளமான நாடுகளில் பரவியுள்ளது; பள்ளிகள், ஓரட்டோரிகள், பங்குகள், தொழிற்பயிற்சி மையங்கள், பல்கலைக்கழகங்கள், சமூகப் பணித்தளங்கள் வழியாக இளைஞர்களுக்குத் தொடர்ந்து சேவையாற்றுகிறது.
நற்செய்தியில் வேரூன்றியிருப்பதாலும் காலத்தின் அறிகுறிகளை வாசிக்கக்கூடியதாக இருப்பதாலும் அவரது தனிவரம் இன்றும் பொருத்தமாக உள்ளது. ஒவ்வோர் இளைஞரிலும், சிறப்பாக மிக நலிந்தவரிலும், சலேசியர்களும் சலேசியக் குடும்பமும் ஒரு புனித நிலத்தை, கடவுள் ஏற்கெனவே செயலாற்றும் ஓர் இடத்தைக் காண்கிறார்கள்.
புனித ஜான் போஸ்கோ தொடர்ந்து ஆசிரியராகவும் தந்தையாகவும் இருக்கிறார்: பேரார்வமிக்க கல்வியாளர், ஆர்வமிக்க அருள்பணியாளர், துணிச்சலான நிறுவனர். கடவுள் மீதான அன்பும் சகோதரர்களுக்கான உறுதியான அர்ப்பணிப்பும் இணையும்போது புனிதம் சாத்தியம் என்பதற்கு அவரது வாழ்வு சான்று பகர்கிறது. அவரது முன்மாதிரியில், Don Bosco சலேசியர்கள் தங்கள் மறைப்பணியை நாள்தோறும் புதுப்பிக்கிறார்கள்: இளைஞர்களுக்கு, சிறப்பாக மிக ஏழைகளுக்கு, கடவுளின் அன்பின் அடையாளங்களாகவும் அதைச் சுமந்து செல்பவர்களாகவும் இருத்தல்.