Don Bosco ιδρυτής

Η Σαλεσιανή Αδελφότητα στον κόσμο

Ιδρυτής της Εταιρείας του Αγίου Φραγκίσκου της Σαλ
Το 1859 ο Don Bosco ίδρυσε επίσημα την Εταιρεία του Αγίου Φραγκίσκου της Σαλ, που αρχικά αποτελούνταν από μια μικρή ομάδα νέων οι οποίοι μοιράζονταν την αποστολή του. Σκοπός τους ήταν «η δόξα του Θεού και η σωτηρία των ψυχών», με ιδιαίτερη αφοσίωση στους νέους.
Η Αδελφότητα αναπτύχθηκε γρήγορα, ανοίγοντας σχολεία, κολλέγια, ορατόρια και ιεραποστολικά έργα. Ο ίδιος ο Don Bosco έστειλε τους πρώτους ιεραποστόλους στη Λατινική Αμερική το 1875, φανερώνοντας μια φλογερή ιεραποστολική ορμή. Η οικουμενική διάσταση του χαρίσματος ήταν ήδη παρούσα στον ορίζοντά του: η σωτηρία των νέων δεν γνώριζε γεωγραφικά σύνορα.
Τα πνευματικά του τέκνα, οι Σαλεσιανοί, συνέχισαν την αποστολή που του είχε εμπιστευθεί η Πρόνοια υπέρ των παιδιών και των νέων.

Οι Θυγατέρες της Μαρίας Βοηθού (FMA)
Ο Don Bosco κατάλαβε γρήγορα ότι το έργο του δεν μπορούσε να περιοριστεί στα αγόρια. Με τη συνεργασία της αγίας Maria Domenica Mazzarello, ίδρυσε το 1872 το Ινστιτούτο των Θυγατέρων της Μαρίας Βοηθού (FMA), αφιερωμένο στη χριστιανική εκπαίδευση των κοριτσιών.
Οι FMA μοιράζονται το ίδιο πνεύμα και την ίδια σαλεσιανή αποστολή, στη γυναικεία της έκφραση. Η ευλάβεια προς τη Μαρία Βοηθό των Χριστιανών κατέχει κεντρική θέση στην πνευματικότητα του Ινστιτούτου. Ο Don Bosco ήταν βαθιά πεπεισμένος για τη μητρική παρέμβαση της Μαρίας στην ιστορία της σωτηρίας και στο έργο του. Σε Εκείνη αφιέρωσε τη βασιλική του Valdocco, ορατό σημείο της ευγνωμοσύνης και της πίστης του.

Ο Σύλλογος της Μαρίας Βοηθού (ADMA)
Η μαριανή διάσταση του σαλεσιανού χαρίσματος εκφράστηκε και με την ίδρυση, το 1869, του Συλλόγου της Μαρίας Βοηθού (ADMA). Γεννήθηκε με σκοπό να προωθήσει την ευλάβεια προς τη Θεία Ευχαριστία και τη Μαρία Βοηθό των Χριστιανών, σε κοινωνία με τον Πάπα και την Εκκλησία.
Για τον Don Bosco, η ευλάβεια δεν ήταν δευτερεύον στοιχείο, αλλά εκπαιδευτική και πνευματική δύναμη. Ο ADMA αντιπροσωπεύει το θεωρητικό και λαϊκό πρόσωπο του σαλεσιανού χαρίσματος: ένα δίκτυο πιστών που στηρίζουν πνευματικά το εκπαιδευτικό έργο μέσω της προσευχής και της χριστιανικής μαρτυρίας.

Οι Σαλεσιανοί Συνεργάτες
Το 1876 ο Don Bosco ίδρυσε την Ένωση των Σαλεσιανών Συνεργατών, σήμερα Σύλλογο των Σαλεσιανών Συνεργατών. Επιθυμούσε να εμπλέξει τους λαϊκούς στη σαλεσιανή αποστολή, προσφέροντάς τους μια σταθερή και οργανωμένη μορφή συμμετοχής, ενώ παράλληλα παρέμεναν στην κατάσταση ζωής τους.
Οι Συνεργάτες μοιράζονται το πνεύμα του Don Bosco και δρουν μέσα στην κοινωνία ως ευαγγελική ζύμη, ιδιαίτερα στον εκπαιδευτικό και οικογενειακό χώρο. Η διαίσθηση αυτή προανήγγειλε προφητικά την ανάδειξη του ρόλου των λαϊκών, που θα αναπτυσσόταν πλήρως τον 20ό αιώνα. Ο Don Bosco κατάλαβε ότι η αποστολή υπέρ των νέων απαιτούσε μια ευρεία εκκλησιαστική συνυπευθυνότητα.

Η πνευματική πορεία
Η πνευματικότητα του Don Bosco χαρακτηρίζεται από έντονη αίσθηση της παρουσίας του Θεού και από μια γεμάτη εμπιστοσύνη παράδοση στην Πρόνοια. Η ζωή του σημαδεύτηκε από έντονη μυστηριακή ζωή, από την ευλάβεια προς τη Μαρία και από την αγάπη για τη Θεία Ευχαριστία.
Το ρητό του, «Da mihi animas, cetera tolle», εκφράζει τον πυρήνα της εσωτερικής του ζωής: φλογερή επιθυμία για τη σωτηρία των ψυχών και αποδέσμευση από τα γήινα αγαθά. Η αγιότητα, γι’ αυτόν, δεν ήταν προνόμιο λίγων, αλλά συγκεκριμένη πρόταση για όλους, ιδιαίτερα για τους νέους. Γνωστή είναι η φράση του ότι η αγιότητα συνίσταται στο να «είμαστε πολύ χαρούμενοι» και να εκτελούμε καλά τα καθημερινά μας καθήκοντα.
Η σαλεσιανή χαρά δεν είναι επιπολαιότητα, αλλά καρπός της ζωής εν χάριτι και της συνείδησης ότι μας αγαπά ο Θεός. Το όραμα αυτό διαποτίζει ολόκληρη τη Σαλεσιανή Οικογένεια και εξακολουθεί να εμπνέει τα εκπαιδευτικά της έργα.

Μια ζωντανή κληρονομιά
Ο Don Bosco πέθανε στις 31 Ιανουαρίου 1888 στο Τορίνο. Αγιοκατατάχθηκε το 1934. Το έργο του, ωστόσο, δεν τελείωσε με τον θάνατό του. Σήμερα η Σαλεσιανή Οικογένεια, που αναφέρεται σε αυτόν, είναι παρούσα σε πολλές χώρες του κόσμου και συνεχίζει να υπηρετεί τους νέους μέσω σχολείων, ορατορίων, ενοριών, κέντρων επαγγελματικής κατάρτισης, πανεπιστημίων και κοινωνικών έργων.
Το χάρισμά του παραμένει επίκαιρο επειδή είναι ριζωμένο στο Ευαγγέλιο και ικανό να διαβάζει τα σημεία των καιρών. Σε κάθε νέο, ιδιαίτερα στον πιο ευάλωτο, οι Σαλεσιανοί και η Σαλεσιανή Οικογένεια αναγνωρίζουν ένα ιερό έδαφος, έναν τόπο όπου ο Θεός ήδη ενεργεί.
Ο Άγιος Ιωάννης Μπόσκο εξακολουθεί να είναι διδάσκαλος και πατέρας: παθιασμένος παιδαγωγός, ζηλωτής ιερέας, τολμηρός ιδρυτής. Η ζωή του μαρτυρεί ότι η αγιότητα είναι δυνατή όταν ενώνονται η αγάπη για τον Θεό και η έμπρακτη αφοσίωση στους αδελφούς. Στο παράδειγμά του, οι Σαλεσιανοί του Don Bosco ανανεώνουν κάθε μέρα την αποστολή τους: να είναι σημεία και φορείς της αγάπης του Θεού προς τους νέους, ιδιαίτερα τους πιο φτωχούς.