Hatramin’ny oviana
Ny Kongregasiona Saleziana eran-tany
Tantara fohy momba ny fiandohana
Ny fiandohana: ny traikefan’ny Oratoara (1841-1846)
Ny 8 Desambra 1841 no daty an’ohatra nanombohan’ny tantara saleziana. Tamin’io andro io, tao Torino, Masindahy Joany Bosco no nihaona tamin’ilay tanora Bartolomeo Garelli tao amin’ny sakristian’ny fiangonan’i Masindahy Fransoa avy any Asizy. Avy tamin’io resaka tsotra io no nahaterahan’ny Oratoara, hetsika izay tamin’ny voalohany dia fihaonana isaky ny alahady natao ho an’ny katesizy sy ny fisakaizana.
Nanan-danja lehibe ny toe-javatra ara-tantara: Torino, renivohitry ny Fanjakan’i Sardinia, dia teo am-piovana tanteraka ara-toekarena sy ara-tsosialy. Ny indostria vao nisandratra dia nisarika tanora an’arivony avy any ambanivohitra, izay matetika tsy nanana fianakaviana, na asa raikitra, na fampianarana. Tsapan’i Don Bosco fa tsy ampy ny fanampiana indraindray fotsiny: ilaina ny mamorona tontolo iainana maharitra izay mampiray ny fanabeazana, ny fanofanana ara-pivavahana ary ny fanaraha-maso ara-maha-olombelona.
Tamin’ny 12 Aprily 1846, andro Paska, dia nahita toerana raikitra tao Valdocco ny Oratoara. Teo no nivoatra ny modely fanabeazana manokana: trano mandray, sekoly manomana ho amin’ny fiainana, paroasy mitory ny Evanjely, tokotany ifanakalozan’ny namana. Tao anatin’io toeram-panandramana ara-pastoraly io no nanjary nisy endrika ilay antsoina hoe “Rafitra Fisorohana”, miorina amin’ny saina, ny fivavahana ary ny fitiavana malefaka. Na dia talohan’ny fanorenana ara-kanonika aza, dia efa nisy traikefa mivaingana sy voalamina.
Mankany amin’ny endrika maharitra: ny fanapahan-kevitra tamin’ny 1859
Nitombo ny asa rehefa nandeha ny taona. Nanodidina an’i Don Bosco ireo mpiara-miasa tanora izay nizara taminy ny zotom-po ho amin’ny fanabeazana. Hita fa mba hiantohana ny fitohizan’ny Oratoara sy ireo hetsika vaovao (sekoly, toeram-piasana, pansiona), dia ilaina ny rafitra ara-dalàna maharitra.
Tamin’ny 18 Desambra 1859 dia nampivory mpikambana 17 i Don Bosco ary nanorina tamin’ny fomba ofisialy ny Fikambanan’i Masindahy Fransoa avy any Sales. Tsy fanao ara-pomba fotsiny izany, fa safidy ara-paharanitan-tsaina: tsy tokony hiankina amin’ny fiainan’ny mpanorina ny asa, fa tokony hiorim-paka ao amin’ny institiota ara-pivavahana manana fitsipika iombonana.
Ny fanondroana an’i Masindahy Fransoa avy any Sales dia maneho aingam-panahy ara-panahy mazava: fahalemem-panahy ara-pastoraly, fitokisana fa azo beazina ny tanora, fanantenana tsara kristianina. Teraka niaraka tamin’ny tanjona mazava ny Kongregasiona vaovao: “ny famonjena ny fanahy”, indrindra ho an’ny tanora mahantra sy nafoy, amin’ny alalan’ny fanabeazana feno.
Ny fankatoavan’ny Fiangonana (1864-1874)
Nandalo dingana sarotra ny Kongregasiona mbola vao teraka mba hahazoana fankatoavana ofisialy. Ny toe-draharaha ara-politika tamin’izany fotoana izany dia nisy fifanenjanana teo amin’ny Fanjakana sy ny Fiangonana, tao anatin’ny fampiraisana an’i Italia. Tsy zavatra mora ny nanorina institiota ara-pivavahana vaovao.
Tamin’ny 23 Jolay 1864 dia nahazo ny Fikambanana fankatoavana voalohany avy any Roma, “Decretum Laudis” (didim-pankasitrahana). Taty aoriana, tamin’ny 19 Febroary 1869, dia nahazo ny didim-pankatoavana avy amin’ny Seza Masina izy, tamin’ny andron’ny Papa Piosy IX. Dingana nanapa-kevitra izany: nekena ho institiota ara-pivavahana ara-dalàna papaly ny Kongregasiona.
Tamin’ny 3 Aprily 1874 no nankatoavina tanteraka ny Lalàm-panorenana. Io didy io no namaritra amin’ny fomba mirindra ny tanjona, ny voady ara-pivavahana, ny fitantanana anatiny ary ny iraka fanabeazana. Nanomboka tamin’izay dia nanana fankatoavana feno avy amin’ny Fiangonana ny Kongregasiona, sy rafitra mifehy miantoka ny faharetany sy ny fivoarany.
Ny fisokafana ho amin’ny iraka misionera (1875)
Herintaona monja taorian’ny nankatoavana ny Lalàm-panorenana, dia nanao dingana iray namaritra ny endriny iraisam-pirenena ny Kongregasiona. Tamin’ny 1875 no lasa ny vondrona misionera voalohany nankany Arzantina. Nandefa vondrona Salezianina notarihin’i don Giovanni Cagliero i Don Bosco, niaraka tamin’ny iraka hanampy ireo Italianina mpifindra monina sy hitory ny Evanjely amin’ny vahoaka teo an-toerana.
Maneho singa fototra roa io safidy io: ny tontolo midadasika iray manontolo hanatanterahana ny karisma, sy ny fahaiza-mandamina efa tratra. Tao anatin’ny folo taona vitsivitsy dia niparitaka tany Amerika Latina, Frantsa, Espaina ny Salezianina, ary tsikelikely tany amin’ny kontinanta hafa. Ny fampiofanana ara-asa, ny sekoly fambolena, ny paroasy ary ny oratoara no lasa fitaovana voalohany amin’ny fanatrehana ara-pastoraly.
Tsy fanampiny kely monja ny fielezan’ny iraka misionera, fa ampahany tsy azo sarahina amin’ny tetikasa tany am-boalohany: ny handeha any amin’izay itadiavan’ny tanora fanampiana indrindra.
Ny fanamafisana taorian’ny 1888
Rehefa nodimandry i Don Bosco, tamin’ny 31 Janoary 1888, dia nanana mpikambana an-jatony sy trano maro tany Eoropa sy Amerika ny Kongregasiona. Ny fifindran’ny fitarihana dia fitsapana nanapa-kevitra hanamarinana ny hamafin’ny institiota.
Ny mpandimby voalohany, Michele Rua, dia nitarika ny Kongregasiona tamim-pahatokiana tamin’ny karisma sy tamim-pahaiza-mandamina lehibe. Nandritra ny fotoana naha-Rektora azy dia nitombo be ny trano saleziana ary vao mainka niitatra ny fisian’izy ireo. Naseho ny institiota fa afaka manohy ny iraka na dia efa maty aza ny mpanorina, ary manana rafitra sy fiainana ara-panahy afaka haharitra mandritra ny fotoana.
Ny fananganana ny Kongregasiona Saleziana dia tsy vokatry ny hetsika tokana, fa dingana nandroso tsikelikely: avy amin’ny traikefa mivaingan’ny Oratoara ka hatramin’ny fanorenana tamin’ny 1859; avy amin’ny fankatoavan’ny Papa ka hatramin’ny fielezan’ny iraka misionera; avy amin’ny fitarihan’ny mpanorina ka hatramin’ny fanamafisana ny rafitra.
Eo afovoan’io dingana io dia mijanona hatrany ny fiaretana tsotra sy lalina iray: ny fanabeazana no lalana voalohany hitoriana ny Evanjely sy hampandrosoana ny maha-olona. Ny tantaran’ny fiandohan’ny Salezianina dia mampiseho fa ny hevitra ara-pastoraly iray, miorim-paka amin’ny zava-misy ara-tsosialin’ny fotoana, dia afaka mivadika ho rafitra ara-piangonana afaka misy fiantraikany eran-tany.
