Don Bosco-nun varisləri

Dünyada Salezian Konqreqasiyası

Müqəddəs İoann Bosko-nun 31 yanvar 1888-ci ildə vəfatı ilə gənc Müqəddəs Fransisk Salskinin Cəmiyyəti həlledici bir çağırışla üz-üzə qaldı: Təsisçinin xarizmasını qorumaq və eyni zamanda onun inkişafını köklü şəkildə dəyişmiş tarixi şəraitlərdə istiqamətləndirmək. O vaxtdan bəri Konqreqasiyanın rəhbərliyində onun varisləri – Baş Rəhbərlər – Don Bosco-nun ruhani atalığı yolunda yer alan canlandırma və idarəçilik xidməti göstərmişlər.

Salezian Konstitusiyalarına görə Baş Rəhbər Don Bosco-nun varisi, Konqreqasiyanın və Salezian Ailəsinin atası və birlik mərkəzidir. Onun missiyası idarəçiliyin hüquqi ölçüsü ilə məhdudlaşmır, xarizmatik məna da daşıyır: o, salezian kimliyini qorumağa, onun birliyini təşviq etməyə və apostol fəaliyyətini ilkin ruha yaradıcı sədaqətlə istiqamətləndirməyə çağırılıb.

Onilliklər boyu Don Bosco-nun varisləri xarizmanın inkulturasiyasını və tərbiyə müəssisələrinin yeni sosial və kilsəvi ehtiyaclara uyğunlaşdırılmasını dəstəkləyərək Konqreqasiyanın beş qitədə missioner genişlənməsini müşayiət etmişlər. Onlar salezianları mürəkkəb tarixi mərhələlərdən – XIX və XX əsrlər arasında Avropadakı siyasi dəyişikliklərdən dünya müharibələrinə, müasir dünyanın dərin mədəni dəyişikliklərinə qədər – keçirmiş, ilhamverici prinsip kimi “Da mihi animas, cetera tolle” şüarına möhkəm sadiq qalmışlar.

Onların xidməti xüsusilə Konqreqasiyanın birgə ayırd etməsinin ən yüksək anı olan Baş Kapitul vasitəsilə ifadə olunur. Bu çərçivədə Baş Rəhbər Kapituldan altıillik dövr üçün salezian həyatını və missiyasını istiqamətləndirmək, əyalətlər arasında birliyə kömək etmək və bütün qardaşların birgə məsuliyyətini təşviq etmək səlahiyyəti alır.

İdarəçiliyin daxili ölçüsü ilə yanaşı, Don Bosco-nun varisləri ümumdünya Kilsəsi və vətəndaş cəmiyyəti ilə dialoqda mühüm rol oynamışlar. Müqəddəs Pyotrun Varisi ilə birlik içində onlar kilsə təliminin əsas xətlərini, xüsusilə tərbiyə, gənclərlə pastoral iş və missiya sahələrində, Konqreqasiya üçün şərh etmiş və tətbiq etmişlər.
Onların xidmətinin daimi cəhəti Don Bosco salezianlarından başqa çoxsaylı dini və dünyəvi qrupları əhatə edən Salezian Ailəsinin birliyini və canlılığını gücləndirmək səyi olmuşdur. Bu mənada Baş Rəhbər xarizmatik davamlılığın görünən əlamətidir və hamısı Təsisçinin ruhani təcrübəsində kök salmış müxtəlif çağırışlar arasında birliyi təşviq etməyə çağırılıb.

Don Bosco-nun varislərinin tarixi sadəcə xronoloji ardıcıllıq deyil, dinamik sədaqət yoludur. Hər dövrdə onlar gənclərin, xüsusilə də ən yoxsulların təcili tərbiyə ehtiyaclarını şərh etmiş, Konqreqasiyanın kimliyini və fəaliyyətini formalaşdıran istiqamətlər vermişlər.

Beləliklə, rəhbərliyin davamlılığında və tarixi şəraitlərin müxtəlifliyində salezian xarizmasının canlılığı təzahür edir: Baş Rəhbərlərin xidməti vasitəsilə qorunmaqda, dərinləşdirilməkdə və yeni nəsillərə təqdim olunmaqda davam edən Ruhun hədiyyəsi.

Aşağıda Don Bosco-nun varislərinin siyahısını müvafiq məlumatları ilə təqdim edirik.

* – 24.10.1884-cü ildə Papa XIII Lev Don Bosco-ya özünə varis təyin etməyi əmr etmişdi; don Rua-nı seçdikdən bir il sonra və Papanın təsdiqindən (24.09.1885) sonra Don Bosco seçimini Ali Kapitul qarşısında ictimailəşdirir; Ali Kapitul Michele Rua-ya Konqreqasiyanın rəhbərliyinə keçəcəyini bildirir..